Twoja przeglądarka jest nieaktualna i niektóre funkcje strony mogą nie działać prawidłowo.

Zaktualizuj przeglądarkę, by korzystać z tej strony bezpieczniej, szybciej i sprawniej.

Aktualizuj przeglądarkę

We use cookies and similar techniques on this site to enhance your user experience and ensure security, stability and performance of this website. Read more Szczegółowe zasady wykorzystywania cookies i ich rodzaje opisaliśmy szczegółowo w naszej Privacy Policy .

Możesz w każdej chwili określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach swojej przeglądarki internetowej.

Jeśli kontynuujesz korzystanie z portalu siepomaga.pl (np. przewijasz stronę portalu, zamykasz komunikat, klikasz na elementy na stronie znajdujące się poza komunikatem), bez zmiany ustawień swojej przeglądarki w zakresie prywatności, uznajemy to za Twoją zgodę na wykorzystywanie plików cookies i podobnych technologii przez nas i współpracujące z nami podmioty. Zgodę możesz cofnąć w dowolnym momencie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

Naucz mnie sterować prawą nóżką

Adrian Pala
Zbiórka zakończona

Naucz mnie sterować prawą nóżką

6 000,00 zł ( 100% )
141 donors
Goal:

Turnus rehabilitacyjny

Fundraising organizer: Fundacja Słoneczko
Adrian Pala
Wrocław, dolnośląskie
Porażenie mózgowe połowicze
Starts at: 15 June 2015
Ends at: 29 September 2015

Result

Dziękujemy bardzo wszystkim Darczyńcom, którzy umożliwili Adrianowi uczestniczenie w turnusie rehabilitacyjnym w Szklarskiej Porębie. Jest to dla Adriana kolejny duży krok w przód na drodze jego rozwoju i coraz większej samodzielności. Kombinezon kosmiczny i kilkugodzinny trening przez 13 dni wzmocnił mięśnie całego tułowia i kończyn. Rodzice i wychowawcy w przedszkolu oraz rehabilitanci widzą znaczący postęp co do elastyczności i siły mięśni, co przekłada się na lepsze wykonywanie różnych zadań stawianych przed Adrianem w przedszkolu i w domu. Adrian porusza się pewniej, jest zwinniejszy, ruchy dłoni są precyzyjniejsze. Jego mózg może teraz bardziej skoncentrować się na rozwoju mowy a nie tylko na utrzymaniu postawy, co też czyni. Pojawiły się nowe słowa, a nawet pierwsze „mini zdania” (po dwa słowa obok siebie). Wprawdzie bez sprzętu ortopedycznego Adrian nadal prawą nogę stawia na palcach, ale do stałej zmiany nieprawidłowego wzorca w mózgu potrzeba Adrianowi jeszcze wiele miesięcy ćwiczeń. Mamy tego świadomość i dalej będziemy pracować nad stopniowym usprawnianiem całego organizmu Adrianka. Sukcesy, jakie Adrian odnosi na i po turnusie są dla nas dodatkową motywacją do dalszej wytężonej pracy.

Description

Cenę jaką poniósł za swoje życie Adrian, była wysoka. Dokładnie w połowie ciąży, pośpiesznie pojawił się na świecie. Serduszko nie wybijało rytmicznego rytmu, na skórze nie było czuć jego oddechu. Maleńkie życie gasło, a serce matki rozsypało się na miliony kawałków...


To dzięki całemu sztabowi medycznemu udało się odzyskać oddech i przywrócić pracę serduszka. Walkę o każdy kolejny dzień, ze względu na skrajne wcześniactwo rozpoczął przez szybę inkubatora.  Mama nie mogła go przytulić, dźwięk kołysanki zastąpiły pikająca aparatura, a kolorowe zabawki zamienił na niezliczoną ilość kabelków podłączonych do jego maleńkiego ciała. Na oddziale, ze względu na brak odporności, Adriana zaatakowały ciężkie choroby. Udar mózgu, sepsa i zapalenie opon mózgowych. W ciągu zaledwie 7 miesięcy swojego życia, jego maleńkie ciałko przeszło więcej, niż niejeden dorosły mógłby znieść.

Dopiero po kilku miesiącach, kiedy stan Adriana ustabilizował się mama mogła po raz pierwszy wziąć na ręce i przytulić syna. Wtedy po raz pierwszy poczuła zapach jego włosów, delikatne ciepło jego ciała i ogromną siłę przetrwania. Adrian jakby tylko na to czekał, odwzajemnił najczulszy uścisk w ramionach mamy. Od tego momentu każdego dnia mama mogła trzymać go za rączkę podczas płaczu, a gdy jego stan na to pozwalał ukołysać w ramionach do snu i budzić czułym pocałunkiem. Najlepszym lekarstwem dla maluszka jest bliskość rodziców. Ogromna ilość rodzinnego ciepła i miłości, pozwala poczuć mu się bezpiecznie i ułatwić walkę z kolejnymi zagrażającymi jego życiu bakteriami.

Na samo wspomnienie tych szpitalnych chwil, łzy same napływają do oczu. Na szczęście po wieloletniej rehabilitacji, udało się uporać z wieloma skutkami przedwczesnego porodu. Adrian radośnie reaguje na dźwięk głosu mamy, poznał wszystkie kolory tęczy, niedawno nauczył się stawiać samodzielne kroczki i wypowiadać pojedyncze słowa. Niestety w wyniku udaru niewładna pozostała prawa część jego ciała. Podczas chodzenia prawą nóżkę stawia na paluszkach, w lekkim zgięciu. Ciężar ciała pozostaje na nóżce lewej. Aby nauczyć się „sterować” prawą nóżką potrzebna jest rehabilitacja w specjalistycznym kombinezonie.

 

W ciągu ostatniego roku Adrian, w wieku 5 lat z dziecka o upośledzeniu w stopniu umiarkowanym, dostał kwalifikację na upośledzenie w stopniu lekkim. To ogromna radość dająca siłę do dalszej walki. Dotychczas włożony wysiłek przynosi ogromne rezultaty, które dostrzegamy w postaci jego uśmiechu, każdego dnia. Adrian ma szansę, podobnie jak jego rówieśnicy rozpocząć naukę w szkole i nawiązać kontakt z dziećmi zdrowymi, co ułatwia zdobywanie kolejnych umiejętności.


Pragniemy nadal rozwijać jego sprawność ruchową prawej nóżki oraz mowę, aby bez przeszkód mógł układać pierwsze słowa w proste zdania ułatwiając w ten sposób kontakt z rówieśnikami. Do tego potrzebna jest szeroko rozumiana rehabilitacja i udział w turnusach rehabilitacyjnych. W ciągu roku zalecany jest udział w 5 turnusach. O wsparcie na udział w jednym z nich prosimy Was. 

6 000,00 zł ( 100% )
141 donors

Follow important campaigns