Twoja przeglądarka jest nieaktualna i niektóre funkcje strony mogą nie działać prawidłowo.

Zaktualizuj przeglądarkę, by korzystać z tej strony bezpieczniej, szybciej i sprawniej.

Aktualizuj przeglądarkę

We use cookies and similar techniques on this site to enhance your user experience and ensure security, stability and performance of this website. Read more Szczegółowe zasady wykorzystywania cookies i ich rodzaje opisaliśmy szczegółowo w naszej Privacy Policy .

Możesz w każdej chwili określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach swojej przeglądarki internetowej.

Jeśli kontynuujesz korzystanie z portalu siepomaga.pl (np. przewijasz stronę portalu, zamykasz komunikat, klikasz na elementy na stronie znajdujące się poza komunikatem), bez zmiany ustawień swojej przeglądarki w zakresie prywatności, uznajemy to za Twoją zgodę na wykorzystywanie plików cookies i podobnych technologii przez nas i współpracujące z nami podmioty. Zgodę możesz cofnąć w dowolnym momencie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

Straciliśmy wszystko...

Zofia i Andrzej Giełdoń
Zbiórka zakończona

Straciliśmy wszystko...

60 032,00 zł ( 100.05% )
1819 donors
Goal:

Odbudować dom, na który zawaliło się drzewo pozbawiając 8-osobową rodzinę dachu nad głową. W rodzinie ojciec cierpi na nowotwór płuc i jest ciężko chore dziecko

Fundraising organizer: Fundacja KAWAŁEK NIEBA
Zofia i Andrzej Giełdoń
Barwałd, małopolskie
zawalenie budynku
Starts at: 23 September 2017
Ends at: 23 May 2018

Previous campaigns:

Zofia i Andrzej Giełdoń
80 834,86 zł ( 66.26% )
1445 supporters
06.08.2015 - 06.09.2016

Odbudować dom, na który zawaliło się drzewo pozbawiając 8-osobową rodzinę dachu nad głową. W rodzinie ojciec cierpi na nowotwór płuc i jest ciężko chore dziecko

80 834,86 zł ( 66.26% )

Odbudować dom, na który zawaliło się drzewo pozbawiając 8-osobową rodzinę dachu nad głową. W rodzinie ojciec cierpi na nowotwór płuc i jest ciężko chore dziecko

Description

... ale wciąż mamy jeszcze siebie - to najważniejsze. Dzięki Bogu, że nie zawaliła się ściana, za którą spało czworo dzieci. Wtedy dopiero zawaliłby się nam świat, nie tylko dom.

Bycie tatą to największe szczęście, jakie mnie spotkało w życiu. Chciałbym moim dzieciom dać wszystko, co sprawi im radość. Dziecięce marzenia to: lalka, rower, piłka, mały samochodzik z witryny kiosku… Jednak marzenia moich dzieci od kilku lat są zupełnie inne. Ja dobrze wiem, czego one pragnęłyby ode mnie najbardziej – abym z nimi pozostał, żebym nie umarł zbyt szybko… Moje dzieci chciałyby nie stracić taty i mieć dach nad głową, a ja, choć staram się ze wszystkich sił, obecnie nawet tego nie jestem im w stanie zapewnić… Choruję na nowotwór płuc, a 8 lipca 2015 roku na nasz dom zawaliło się drzewo i zamieniając go w ruinę, pozbawiło nas wszystkiego… Moja bezsilność jako ojca, gdy widzę łzy w oczach moich dzieci, boli mocniej niż cokolwiek innego na świecie…

Zofia i Andrzej Giełdoń

Jeszcze kilka lat temu byliśmy szczęśliwą rodziną z 6 dzieci: Antoś 3 latka, Oliwia 6 lat, Andżelika 9 lat, Samanta 12 lat, Wojtek 13 lat, Jasiek 15 lat. Pracowałem ja, pracowała żona, dawaliśmy radę, jak każda rodzina. Kilka lat temu nad naszą rodziną zawisło jakieś fatum. Najpierw wykryto u mnie guza na prawym płucu. Przez kilka lat byłem leczony w wielu szpitalach, przenoszony z oddziału na odział. Przed chorobą całe życie ciężko pracowałem, miałem własną działalność - zakład stolarski, robiłem meble. Choroba odebrała mi siły, odczuła to też cała nasza rodzina - orzeczono całkowitą niezdolność do pracy, stopień niepełnosprawności i obecnie otrzymuje rentę 440,23 zł.

Żona pracowała w banku, więc żyliśmy skromniej, ale udawało nam się wiązać koniec z końcem. Gdy żona zaszła w ciążę z Antosiem, 6 miesięcy przeleżała w szpitalu.  Antoś przyszedł na świat jako wcześniak, z obustronnym zapaleniem płuc, zespołem zaburzeń oddychania, był żywiony pozajelitowo, wymagał wsparcia tlenowego. Kolejne pobyty w szpitalu przyniosły nowe bolesne informacje - zakażenie układu moczowego, atopowe zapalenie skóry, astma i dychawica oskrzelowa. W związku z chorobą synka moja żona musiała zrezygnować z pracy, aby zająć się dzieckiem, bo ja przez nowotwór coraz bardziej tracę już siły… Kolejne moje pobyty w szpitalu przygnębiały coraz bardziej - to nie ja pokonuję nowotwór, tylko on mnie. Kiedy czekam na wynik kolejnego badania, mam świadomość, że to, co odczytuje lekarz, może być moim wybawieniem lub wprost przeciwnie – wyrokiem.  Kolejne badania wykazują nowe guzki w moich płucach, a ja staram się tłumić łzy, aby nigdy moje dzieci ich nie widziały…

Zofia i Andrzej Giełdoń

Nie wiem, co będzie dalej. Naszą sytuację pogłębiła wielka tragedia - na początku lipca tego roku wichura zwaliła na nasz dom ogromne drzewo, pozbawiając nas schronienia i całego dobytku. Z domu pozostała ruina. Od 5 lat było pozwolenie na wycinkę drzewa, jednak nie mieliśmy pieniędzy, aby je usunąć. O pomoc zwróciliśmy się do strażaków, oni przyjechali, popatrzyli i stwierdzili, że drzewo jest bezpieczne… Obecnie nie mamy gdzie mieszkać, ciśniemy się w jednym pokoiku w 8 osób u babci, czekając na wybawienie… Szczęściem w nieszczęściu jest to, że nie zawaliła się ściana, bo nie mielibyśmy już dzieci, które spały w tej chwili w pokoju obok. Nadzór budowlany nakazał rozbiórkę tego, co po naszym domu pozostało. Zostajemy z niczym. Nasza przyszłość pozostaje w rękach dobrych ludzi, którzy pomogą odbudować to, na co pracowaliśmy przez całe życie i co straciliśmy w jednej chwili. Odbudowa domu, samych murów bez wykończenia to koszt ponad 170.000 zł, a my obecnie nie mamy nic… Te mury to dla nas fundamenty nowego życia po tym, co nas spotkało. O wykończenie zwrócimy się do telewizji, wiemy, że jest taki program, mamy nadzieję, że nam pomogą.

Jako tata proszę o pomoc dla moich dzieci, aby miały dach nad głową. Obiecuję, że będę walczył z całych sił, aby nie zostały same, ale moja choroba nie pyta mnie o zdanie, więc nie ode mnie to zależy... Chcę żyć, bo mam dla kogo. Kocham ich całym sercem. Marzę, aby zobaczyć, że moja rodzina jest bezpieczna i ma gdzie mieszkać. Chcę, aby dzieci przestały się bać burzy, tego, że ktoś zabierze je do domu dziecka. Chcę po prostu być  dla nich… i zapewnić im schronienie. Zawalił nam się dom, jednak z pomocą dobrych ludzi nie zawali się nam świat.

Andrzej - tata i mąż

60 032,00 zł ( 100.05% )
1819 donors

Follow important campaigns