Twoja przeglądarka jest nieaktualna i niektóre funkcje strony mogą nie działać prawidłowo.

Zaktualizuj przeglądarkę, by korzystać z tej strony bezpieczniej, szybciej i sprawniej.

Aktualizuj przeglądarkę

W portalu siepomaga.pl wykorzystujemy pliki cookies oraz podobne technologie (własne oraz podmiotów trzecich) w celu, m.in. prawidłowego jego działania, analizy ruchu w portalu, dopasowania apeli o zbiórkach lub Fundacji do Twoich preferencji. Czytaj więcej Szczegółowe zasady wykorzystywania cookies i ich rodzaje opisaliśmy szczegółowo w naszej Polityce prywatności .

Możesz w każdej chwili określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach swojej przeglądarki internetowej.

Jeśli kontynuujesz korzystanie z portalu siepomaga.pl (np. przewijasz stronę portalu, zamykasz komunikat, klikasz na elementy na stronie znajdujące się poza komunikatem), bez zmiany ustawień swojej przeglądarki w zakresie prywatności, uznajemy to za Twoją zgodę na wykorzystywanie plików cookies i podobnych technologii przez nas i współpracujące z nami podmioty. Zgodę możesz cofnąć w dowolnym momencie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

W głowie śmiertelny guz i jedno marzenie – przeżyć!

Vanessa Walusz
239 725,86 zł ( 62,53% )
Wsparło 6737 osób
Cel zbiórki:

Leczenie glejaka pnia mózgu w klinice Monterrey w Meksyku

Organizator zbiórki: Fundacja Pomóc Więcej
Vanessa Walusz
Świętochłowice, śląskie
DIPG – glejak pnia mózgu
Rozpoczęcie: 8 Maja 2019
Zakończenie: 9 Lipca 2019

Rezultat zbiórki

"Vanessko , skarbie ... Od dwóch dni byłaś taka cicha. Twe oczka wróciły prawie na swoje miejsce, by zapamiętano cię tak jak przed chorobą, nie potrzebowałaś już tyle tlenu ... Zdrowiałaś ... Tego dnia chciałaś odpocząć, nie chciałaś, by czytać ci książkę przed spaniem, byłaś zmęczona ... Podobał ci się popołudniowy spacer, karmiliśmy kaczki, wyszły na brzeg ... Widziałaś ... Zasnęłaś, wspomniałam ci tylko o ostatniej książce, której czytaliśmy ... Życzyłam ci, by śniło ci się, że jest Królową kucyków ... Tak szybko twe serce przestało bić , ale spałaś ... Byłaś spokojna ... Ostatni oddech wydałaś w naszą stronę ... Tuliłam cię długo w ramionach, moje łzy spływały po twej twarzy ... Ciebie już nie było w chorym ciele, spoglądałaś z góry i machałaś ... Jesteś zdrowa ! Po 21 miesiącach ... Wiedzieliśmy ze w końcu będziesz ... Nasze serca tego nie rozumiały, dalej nie rozumie ...

Vanessa Walusz

Dokładnie cię umyślimy, kremu i twojej ulubionej pomadki nie zabrakło. Ubraliśmy cię w Twoją ulubioną sukienkę. Pięknie wyglądasz. Prawda ? Gdy cię zabrali, wyszliśmy na balkon ... Dziękujemy za piękny znak ... Lis, który szedł pod naszym domem, zatrzymał się i spojrzał w górę – był cudowny ... Wiemy, że tego dnia nie tylko my mieliśmy znaki od Ciebie. Chcielibyśmy Naszym i Twoim imieniu podziękować za każdą pomoc, za każdą wpłatę, za każdą dobrą myśl, pozytywną energię i modlitwę ...

Odmieniłaś los wielu ludzi, wiele ludzi dzięki Tobie zmieniło i zmieni swoje życie ... Nauczyłaś wszystkich szanować każdy moment, każdą chwilę ... Nauczyłaś też pokory, współczucia i szacunku do drugiego człowieka. Pokazałaś, jak wielką siłę ma Miłość. Vanessko Kochamy Cię na zawsze! Kochaliśmy cię od dwóch kresek na teście ciążowym z dnia 3.09.2012. Kiedyś znów się spotkamy córeczko.

"Tęsknota to miłość, która zostaje "

Rodzinie składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Aktualizacje

Ze względu na pogarszający się stan zdrowia wstrzymujemy dalszą zbiórkę!

Okazało się, że CRP jest wysokie i konieczny jest antybiotyk, który obecnie Vanesska zażywa dożylnie. Do tego rezonans potwierdził silną progresję i jeśli guz sam nie wejdzie w remisje, co jest mało prawdopodobne, to nie pojedziemy do Meksyku. Wiemy, że na 95 procent wyjazd się nie odbędzie. Obecnie saturacja teraz jest też zbyt niska i 15-20 godzin dziennie Vanesska podłączona jest do tlenu. Pieniądze, które trafiły już na konto fundacji, zostaną przekazane na dalsze leczenie typu ONC, leki dożylne, suplementy i wiele innych koniecznych wydatków dla życia Vanesski. Tak daleki wyjazd i do tego narkoza, są w tym momencie niemożliwe.

Trzymajcie kciuki za Vanesskę i otaczajcie ją modlitwą.

Mama

Brakuje środków na dalsze leczenie❗️ Lekarze walczą o życie dziecka❗️

Wyjazd do Meksyku został przełożony! Wciąż brakuje środków!

Po udrożnieniu zastawki myśleliśmy, że będzie już tylko lepiej, jednak nie było, było coraz gorzej. Okazało się, że serce Vanessy bardzo szybko bije i ma częste spadki saturacji.

Wtedy myśleliśmy, że może to już koniec, przerażenie, strach, modlitwa, ale z drugiej strony ta pewność w sercu, że to nie może się tak skończyć...

Siedzieliśmy nad łóżeczkiem ze łzami w oczach...

Vanessa Walusz

W piątek wypisano nas do domu pod opiekę hospicjum. Jeszcze tego samego dnia udało się wypożyczyć koncentrator tlenu i pulsoksymetr. Całe szczęście, że mieliśmy sprzęt – Vanesska potrzebowała tlenu całą noc, spadki były większe niż w szpitalu.

Do Meksyku mieliśmy jechać na przełomie miesięcy, niestety z uwagi na stan Vanesski musimy przesunąć wyjazd o 2 lub 4 tygodnie. Gdy tylko wyniki się poprawią, a nasza córeczka poczuje się lepiej, to ruszamy w podróż po zdrowie, po życie.

Prosimy o modlitwę, dobre myśli i pozytywną energię, pamiętajcie też, że każda złotówka się liczy, byśmy mogli kontynuować zagraniczne leczenie. Bez niego guzy rosną, a życie staje pod znakiem zapytania...

Rodzice

Opis zbiórki

Jak żyć z wyrokiem, kiedy wymyka się z rąk najważniejsze życie w naszej rodzinie? 1,5 roku temu dostaliśmy tylko 9 miesięcy życia dla Vanessy. Wygrywamy życie, oszukujemy śmierć i lawirujemy po bardzo cienkiej granicy. Najgorsza była ta noc, podczas której zez obrócił oczko naszej córeczki. To był taki pokaz siły naszego wroga. Vaneska szła spać jak każdego wieczoru przez te 6 lat. Rano patrzyła na nas jednym oczkiem. To był cios, choć najmniej groźny w tej całej chorobie, ale najbardziej bolesny. Nowotwór zmienił wygląd naszego dziecka, wypełnił jej małą główkę, którą zawsze całowaliśmy przed zaśnięciem...

Od 1,5 roku żyjemy w cieniu diagnozy tak okrutnej, że chce się płakać na samą myśl. Złośliwy glejak pnia mózgu! Nasz świat się zawalił, zmieniło się wszystko. Choroba znikąd, nagle uderzyła w głowę, w mózg, pień mózgu, tam, gdzie może w każdej chwili wyrządzić największe szkody i gdzie lekarzom najtrudniej dotrzeć.

Vanessa Walusz

Jeszcze 1,5 roku temu Vanessa była normalną dziewczynką, która cieszyła się życiem, bawiła się z bratem. W kilka dni to normalne życie stało się największym marzeniem i zarazem wspomnieniem, które nigdy nie powróci, jeśli przegramy tę wojnę. Dom zamieniliśmy na szpitalne sale, które dramatem były głównie dla nas. Żadna, nawet tak straszna choroba, nie zabierze dziecku uśmiechu i ciekawości życia. Vanessa biegała po oddziale, do wszystkich się uśmiechała, widać było, że bardzo podoba jej się ta sceneria. Za kurtyną lekarze myśleli jak ocalić jej życie, ale ona o tym nie wiedziała. Chciała być dzieckiem, więc była dzieckiem… Bardzo chorym…

Gdyby można było cofnąć czas…

Był listopad 2017 roku. Miesiąc ponury jak cała ta choroba. Wtedy pierwszy raz nasza córeczka powiedział, że boli  ją głowa. Drugiego dnia bolała znowu, a trzeciego córeczka płakała, wręcz wyła z bólu...

Nie byliśmy tymi rodzicami, którym się udało, którzy trafili do odpowiedniego lekarza, a ten znalazł przyczynę. Błąkaliśmy się od lekarza do lekarza, a każdy mówił tylko, że trzeba szukać dalej, niektórzy sugerowali nawet, że Vanessa udaje. Każda matka zna swoje dziecko i wie, kiedy dziecko cierpi…

Kiedy pojawił się zez, pojechaliśmy do okulisty, ale, to nie w oczach Vaneski tkwiło rozwiązanie problemu. Pojechaliśmy na ostry dyżur. Od tamtej chwili właściwie nie wyszliśmy ze szpitala. Tamtego dnia odpychaliśmy od siebie złe myśli, wierzyliśmy, że najgorsze nie może się spełnić. Tomograf zostawił nas bez złudzeń – guzy mózgu. Co dalej?
Nie wyszliśmy do domu, trafiliśmy do izolatki, z przerażonym dzieckiem, łzami w oczach i jednym najważniejszym pytaniem wśród setki innych – czy nasza córeczka będzie żyła?

Vanessa Walusz

Rozmowa z lekarzem była straszna – "Guz nowotworowy, mają państwo mało czasu z córeczką, góra rok, dobrze, że macie jeszcze jedno dziecko…"
Nie życzymy nikomu takiej rozmowy z lekarzem na temat dziecka. Dla medycyny to kolejny przypadek, dla rodziców, życie, które dali maleńkiej istocie… Nie ma większej miłości niż rodziców do dziecka. Nie ma większego bólu, niż ten, który czuje się, patrząc na cierpienie własnego dziecka.

Pierwszą chemię Vanessa przeszła tydzień po rezonansie. Nie było innego wyboru, zwłaszcza, że lekarze bez leczenia dawali jej 3 miesiące życia. Założono dojście centralne i skierowano na radioterapię. Rozpoczęła się gra o wszystko…
Nigdy wcześniej nie chorowała, więc podobały jej się sale, złamał ją ból… Po drugiej chemii nie było już uśmiechu, Vanessa gorzej chodziła…
W internecie znaleźliśmy szansę na życie dla córeczki – Meksyk, leczenie, które trzyma przy życiu wiele dzieci, które sprawia, że nie cierpią, że żyją i czekają na nowe rozwiązania.

Za drugim razem w Meksyku zostaliśmy 3 miesiące, tak, by córeczka mogła przyjąć pełen cykl leczenia. Główny guz zmalał o połowę, niestety jednak rozsiał się bardziej…
Biopsja w Niemczech wykazała jedną z najgorszych mutacji – H3K27. Vanessa ma gen odpowiedzialny za rozsiew, a to drastycznie zmniejsza jej szansę.

W Polsce Vanessa przeszła radioterapię, guzy są mniejsze, ale jest ich więcej. By przeżyć, musimy wrócić do Meksyku. To jej ostatnia szansa! Wszyscy lekarze są zgodni – to jedyna nadzieja na to, że dziewczynka będzie żyła! Pierwszy z sześciu zabiegów zaplanowany jest już na koniec maja! Czasu jest bardzo mało, dlatego błagamy Was o pomoc.

Vanessa Walusz

Medycyna jest omylna, a lekarze, którzy dawali naszej córeczce 6 miesięcy, dziś witają ją na oddziale. Innej drogi nie ma – trzeba walczyć aż do skutku. Lekarze z Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie napisali w wypisie, że zalecane jest kontynuowanie dalszego eksperymentalnego leczenia. Kosztorys leczenia przewiduje 6 zabiegów.
Z 9 miesięcy życia, które Vanesska dostała od lekarzy – żyje już 17 – to cud, z którego nie chcemy rezygnować. Jej każdy dzień to wspaniała walka, piękna historia i setki uśmiechów. Nie pozwólcie, by wszystko przepadło.
Rodzice

239 725,86 zł ( 62,53% )
Wsparło 6737 osób
Czytasz archiwalną treść zbiórki.

Przejdź na najnowszą zbiórkę Potrzebującego.

Obserwuj ważne zbiórki