Twoja przeglądarka jest nieaktualna i niektóre funkcje strony mogą nie działać prawidłowo.

Zaktualizuj przeglądarkę, by korzystać z tej strony bezpieczniej, szybciej i sprawniej.

Aktualizuj przeglądarkę

W portalu siepomaga.pl wykorzystujemy pliki cookies oraz podobne technologie (własne oraz podmiotów trzecich) w celu, m.in. prawidłowego jego działania, analizy ruchu w portalu, dopasowania apeli o zbiórkach lub Fundacji do Twoich preferencji. Czytaj więcej Szczegółowe zasady wykorzystywania cookies i ich rodzaje opisaliśmy szczegółowo w naszej Polityce prywatności .

Możesz w każdej chwili określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach swojej przeglądarki internetowej.

Jeśli kontynuujesz korzystanie z portalu siepomaga.pl (np. przewijasz stronę portalu, zamykasz komunikat, klikasz na elementy na stronie znajdujące się poza komunikatem), bez zmiany ustawień swojej przeglądarki w zakresie prywatności, uznajemy to za Twoją zgodę na wykorzystywanie plików cookies i podobnych technologii przez nas i współpracujące z nami podmioty. Zgodę możesz cofnąć w dowolnym momencie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

Moje ciało to pole walki. Nie chcę jeszcze umierać

Zbigniew Chwała
Zbiórka zakończona

Moje ciało to pole walki. Nie chcę jeszcze umierać

3 972,55 zł ( 1,57% )
Wsparło 190 osób
Cel zbiórki:

Terapia z wykorzystaniem komórek macierzystych

Organizator zbiórki: Fundacja Walczę z SM
Zbigniew Chwała, 69 lat
Częstochowa, śląskie
Dystrofia mięśniowa
Rozpoczęcie: 10 Maja 2017
Zakończenie: 30 Października 2018

Opis zbiórki

Czasami całe życie przebiega w cieniu choroby, która powoli wykańcza, zabija, a którą trzeba mimo wszystko zaakceptować. Choroba w życiu Zbyszka pojawiła się, gdy miał 19 lat. Są razem do dziś. Przez ten czas ona całkiem go zmieniła. Ona – dystrofia mięśniowa. Zbyszek jest jeszcze z pokolenia ludzi, którzy biorą tabletki i idą dalej, do pracy, na zakupy, bo żyć trzeba, z każdą chorobą, nawet tą śmiertelną, która nie odpuści i na którą nikt jeszcze nie wynalazł lekarstwa.

Ta choroba to dystrofia mięśniowa – zanik mięśni, który najpierw powoduje osłabienie mięśni. Wtedy przychodzi złość, gdy trzeba z ziemi podnosić szklankę i 5 razy łapać każdy przedmiot. Złość i niecierpliwość to normalna reakcja, kiedy nagle okazuje się, że nie można wstać, zrobić sobie herbaty, kiedy okazuje się, że ciało przestaje reagować, a każda czynność wymaga maksymalnego skupienia.

Zbigniew Chwała

Potem przychodzi najtrudniejszy dzień w życiu. Choroba zabiera wtedy nogi i pozostaje wózek inwalidzki. Zbyszek walczył tak długo, jak tylko mógł, by odwlec w czasie ten moment. Udało się oszukiwać chorobę przez 33 lata. W 2014 roku przyszedł dzień, po którym Zbyszek już nigdy nie wstał. Wtedy pierwszy raz poczuł, że przegrywa. Choroba okazała się silniejsza.

Wszystkie rehabilitacje, kriokomory, ćwiczenia, tabletki. Wszystko przepadło. Nigdy później nie wsiadł do samochodu, nie stanął w kolejce w sklepie. Mieszkanie stało się więzieniem, z którego nie można było już uciec. Przyszedł moment rozstania z samochodem, który tyle lat służył… Wszystko się zmieniło.

Zbyszek, zdrowy facet, majster na budowie, złota rączka, optymista, kilka lat później bezradny, pokonany, siedzący na elektrycznym wózku inwalidzkim. Tym normalnym nie ma siły już się poruszać. Potrzebuje pomocy. Rodzice odeszli, rodziny nie zdążył założyć właśnie przez chorobę. Został sam, on, choroba i obcy ludzie, na których może liczyć.

Zbigniew Chwała

Zbyszek ma dziś 65 lat. Z ogromną determinacją walczy o poprawę swojego stanu zdrowia. I o większą samodzielność. To bardzo ważne – jego jedyną partnerką jest wspomniana wyżej dystrofia, więc żyje sam. Ale samotność to nie kara, więc skoro można jeszcze powalczyć, trzeba pokazać chorobie, że nie będzie tak łatwo, że tym razem to ona będzie upokorzona. Pogoda ducha Zbyszka nigdy nie opuszcza. Śmiało przemierza Polskę pociągami, gdy jeździ na rehabilitację.

Optymistycznie patrzy też w przyszłość – a nadzieją dla niego jest terapia komórkami macierzystymi. Jest ona straszliwie kosztowna, stąd ten apel. Taka terapia to niewyobrażalny koszt dla Zbyszka, który nie chce jeszcze żegnać się ze światem. Choroba w końcu znajdzie drogę do serca – to w końcu też mięsień, najważniejszy, od którego zależy życie. Kiedy nastąpi niewydolność krążeniowo–oddechowa będzie już za późno na cokolwiek. Każdy ma jedno życie, każdy się cieszy, kiedy może rano otworzyć oczy. Zbyszek chce jeszcze trochę pożyć. 

“Kiedyś był taki lekarz, który stosował akupunkturę, różne napary zielarskie. To mi bardzo pomagało, ale potem przyszedł stan wojenny i wieści o tym człowieku zaginęły. Wiem jednak, że medycyna idzie do przodu. Wiem od osób z tą chorobą co ja, że mogą funkcjonować dzięki komórkom macierzystym. Ja też chcę spróbować, chcę dać sobie szansę, a właściwie prosić o nią wszystkich ludzi o dobrych sercach."

Dziękuję, Zbyszek

3 972,55 zł ( 1,57% )
Wsparło 190 osób

Obserwuj ważne zbiórki