Cudem przeżyła tragiczny wypadek... Ada walczy o sprawność, pomocy!

Z takiego wypadku właściwie nie miała prawa wyjść żywa… 28 marca 2019 roku Ada prawie zginęła. Do dziś nie są znane przyczyny tragedii, nie było świadków. Samochód, którym podróżowała, na autostradzie A1 niedaleko Rybnika dachował i uderzył w betonową skarpę. Adriana doznała bardzo poważnych obrażeń, ran i uszkodzeń głowy. Lekarze musieli usunąć jej ponad połowę kości czaszki… Nikt nie wierzył, że z tego wyjdzie. Ada zadziwiła jednak wszystkich… Dziś prosimy o pomoc, bo bardzo chcemy ją odzyskać…

Szpital, walka o życie, a potem o odzyskanie jakichkolwiek jego strzępków… Zabraliśmy Adę do ośrodka rehabilitacyjnego. Niestety, jej stan, gdy tam przebywała, cały czas się pogarszał… Nie mogliśmy na to pozwolić, zabraliśmy Adriannę do prywatnego ośrodka, w którym zamiast 20 minut, ma aż 5 godzin rehabilitacji dziennie i najlepszą opiekę. 

Obrażenia mózgu były tak poważne, że córka nie miała czucia w rękach i nogach, całkowicie straciła zdolność mowy. W prywatnej klinice nastąpił jednak przełom! Po trzech miesiącach intensywnej, kompleksowej rehabilitacji i leczenia Ada częściowo odzyskała władzę w jednej ręce i nodze! Córka zaczęła też mówić - głośnym szeptem. Kamień spadł nam z serca gdy okazało się, że to, co mówi, jest logiczne, że ma z nami kontakt!

To olbrzymi postęp, który pozwala nam mieć nadzieję na odzyskiwanie kolejnych funkcji, krok po kroku… Umysł Ady jest w pełni sprawny i świadomy, ona nie zamierza się poddawać! Wierzymy, że dalszy pobyt w ośrodku zdziała cuda i nasze dziecko odzyska zdrowie... 

Aleksandra, nasza druga córka, bardzo zaangażowała się w pomoc i walkę o zdrowie swojej siostry bliźniaczki. Prawie cały czas są razem, Ola całkowicie się jej poświęciła. Do tej pory jakoś sobie radziliśmy finansowo, choć łatwo nie było. Dziś jednak znaleźliśmy się pod ścianą... 

Koszty leczenia Ady są ogromne - to blisko 18 tysięcy złotych miesięcznie. Rehabilitacja to jedno, ale potrzeba jeszcze specjalnego sprzętu w domu, by gdy Ada opuści ośrodek, miała jak najlepsze warunki w walce o sprawność. 

Ada nie chce, byśmy robili jej zdjęcia w obecnym stanie. Jest świadoma, wie, jak wygląda... Prosimy o pomoc dla naszej córki. Bardzo chcemy, by do nas wróciła, by uwolniła się z więzienia, w którym zamknęło ją jej własne ciało… Wierzymy, że tak się stanie, jeśli tylko nam pomożesz. 

Rodzice