Adaś cierpi w ciszy... Pomóż mu odzyskać dzieciństwo bez bólu!

Kiedy urodził się Adaś, był naszym małym cudem. Każde otwarcie oczek niosło ze sobą nadzieję, że wszystko będzie dobrze i poradzimy sobie z każdą trudnością. Ale życie od początku wystawiło nas na próbę, której żadna mama i żaden tata nie są w stanie sobie wyobrazić, dopóki nie usłyszą tych słów od lekarza: „Państwa synek jest bardzo chory”.

Zamiast radości z pierwszych uśmiechów była cisza. Po stronie lewej jego twarzy nie działo się nic. Diagnoza przyszła szybko, porażenie nerwu twarzowego. To, co powinno wyrażać emocje, radość, ciekawość dziecka, zostało unieruchomione przez coś, na co nie mamy wpływu. Ale to był dopiero początek.

Wkrótce pojawiły się kolejne diagnozy. Wodonercze, groźna wada układu moczowego, która sprawia, że nerki Adasia są narażone na poważne uszkodzenia. Refluks pęcherzowo-moczowodowy, który może prowadzić do nawracających infekcji i bólu. A jakby tego było mało, wykryto u niego również torbiel podpajęczynówkową,  czyli zmianę w mózgu, która każdego dnia przypomina nam, że nie możemy się zatrzymać, nie możemy odetchnąć spokojnie.

Każdego dnia patrzymy na nasze dziecko z drżącym sercem. Zamiast beztroskiego dzieciństwa Adaś zna tylko lekarzy, badania, zabiegi, niepokój i czekanie. Jego twarz nie wyraża emocji tak, jak powinna. Jego ciało wymaga nieustannego wsparcia i kontroli. A my? Każdego dnia walczymy o to, by mógł kiedyś spojrzeć w lustro bez bólu i cienia niepewności.

Rehabilitacja, konsultacje u specjalistów, dojazdy, badania, leki to wszystko wiąże się z ogromnymi kosztami, które przerastają nasze możliwości. Mamy tylko siebie, swoją miłość do Adasia i niegasnącą nadzieję, że nie jesteśmy sami. Że są ludzie, którzy nie przejdą obojętnie wobec cierpienia niewinnego dziecka.

Z całego serca prosimy, pomóżcie nam dać Adasiowi życie, w którym nie będzie musiał każdego dnia walczyć o normalność. Życie, w którym uśmiech ten wymarzony, pełny, po obu stronach jego twarzy stanie się rzeczywistością, nie tylko marzeniem.

Wasze wsparcie to dla nas więcej niż pomoc finansowa. To znak, że nasza walka nie jest samotna. Że Adaś zasługuje na szansę. I że dobro wciąż ma moc zmieniania losów. Z wiarą, że dobro wraca, dziękujemy.

Rodzice Adasia