Adrian bardzo chce chodzić. Pomoc ponownie potrzebna!

​​Marzę o beztroskim czasie dla mojego dziecka i całej mojej rodziny. Marzę, by wszystkie choroby odpuściły, choć na chwilę. Marzę, by Adrian był w stanie stabilnie stanąć na dwóch nogach, a wózek stał się dawnym wspomnieniem. Niestety, już teraz wiem, że bez kosztownej operacji i specjalistycznego leczenia te marzenia nigdy się nie spełnią... 

Adrian. W tym jednym imieniu dla mnie jako matki zawarte jest wiele. Walka i bezsilność. Radość i smutek. Wyzwanie i nadzieja... Syn przyszedł na świat jako wcześniak w 33 tygodniu ciąży. Od urodzenia zmaga się z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym, z którym współwystępuje mnóstwo zaburzeń – wady wzroku, słuchu, zaburzenia pracy mięśni oraz liczne deformacje w obrębie układu kostnego. 

Mimo że syn ma już 12 lat, to nigdy nie poznał, czym jest beztroskie dzieciństwo. Z kolei słowo rehabilitacja, zna już na wskroś... Adrian każdego dnia ćwiczy w pocie czoła, by w końcu postawić pierwsze, samodzielne kroki. To jednak wiąże się z wielkim bólem, łzami, ciężką i nieustanną pracą... 

Przez ostatnie lata, energia całej naszej rodziny skupiona była na poprawie funkcjonowania Adriana i walce o jego samodzielność. Mimo wielu poświęceń, systematyczności, wielkich nakładów finansowych i  ogromnej motywacji, pojawiające się deformacje w istotny sposób wpłynęły na pogorszenie funkcjonowania naszego syna. 

Dodatkowo doszło do podwichnięcia stawu biodrowego, co bez szybkiego leczenia całkowicie uniemożliwi Adrianowi chodzenie i już do końca życia przykuje  go do wózka inwalidzkiego! 

Jedyną szansą dla mojego dziecka jest wielopoziomowe leczenie operacyjne. Poważny, 6-godzinny zabieg najpierw prawej, po trzech tygodniach lewej nogi. Dodatkowo konieczne będzie rozpoczęcie intensywnej rehabilitacji pooperacyjnej. Niestety, już teraz wiemy, że koszty będą ogromne i znacznie przekroczą nasz domowy budżet... 

Operacja jest jedyną szansą, aby mój syn zaczął chodzić na własnych nogach. Wiem, że dziecięce porażenie mózgowe, to choroba, z której się nie wyrasta i która będzie z nami już zawsze. Jednak nie przestaję wierzyć w to, że codzienność Adriana może być naprawdę dobra! 

Dlatego zwracam się do Was z prośbą o pomoc finansową dla mojego synka, który jest wielkim wojownikiem i dzielnie walczy o normalne dzieciństwo... 

Iwona, mama