Przede mną kolejny bój z guzem mózgu! Proszę, pomóż mi wygrać!

Mam na imię Agnieszka, mam 27 lat. Nadal nie przyzwyczaiłam się do tego, że w mojej głowie jest guz, choć walka z nim trwa od 2016 roku. Czy można przyzwyczaić się do diagnozy, która jest właściwie wyrokiem? Teraz znowu wrócił, jeszcze szybciej, jeszcze bardziej złośliwy! Ja jednak nie tracę wiary, że go pokonam. Potrzebuję jednak pomocy i pilnej operacji, za którą nie jestem w stanie zapłacić…

Zaczęło się od problemów z oczami. Właśnie zaczęłam wymarzone studia, prawdziwe dorosłe życie. Czy przez myśl mi przeszło, że sporadyczne bóle głowy i kłopoty z widzeniem będą początkiem walki o życie? Oczywiście, że nie! Nikt z Was raczej też by tak nie pomyślał…

Poszłam do okulistki, ta od razu wysłała mnie na oddział ratunkowy, na pilną konsultację neurologiczną. Miała wysokie ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Jak się potem okazało, spowodowane rozrastającym się guzem… Potem już z górki: badanie rezonansem, informacja o nowotworze, szok, operacja…

Udało się usunąć tylko część guza z lewego płata skroniowego. To był 2016 rok. Wynik histopatologiczny wykazał, że w obrębie mojego guza, gwiaździaka włókienkowego będącego na II stopniu złośliwości doszło już do transformacji złośliwej do gwiaździaka anaplastycznego, złośliwego nowotworu mózgu...

Oznaczało to dalsze leczenie onkologiczne w postaci radioterapii oraz półrocznej chemii...

Walka z nowotworem zabrała mi rok życia, na studiach postanowiłam wziąć urlop dziekański. Potem udało mi się wrócić na uczelnię. Do 2021 roku moje wyniki badań były raczej stabilne. Byłam chwilę przed rozpoczęciem stażu i przed obroną pracy magisterskiej. Wtedy właśnie kontrolne badania pokazały coś niepokojącego, a kolejne tylko to potwierdziły – wznowa! Znów konieczna była operacja!

Tym razem trafiłam do kliniki w Kluczborku, do wybitnego specjalisty, który przeprowadził operację na otwartym mózgu w wybudzeniu. Udało się usunąć całego guza wraz ze wszystkimi nowymi ogniskami! Wtedy mojej rodzinie udało się własnymi siłami uzbierać potrzebną na operację kwotę, a ja dostałam kolejną szansę na życie. Do końca zeszłego roku znów przyjmowałam chemioterapię. 

Operacja nie pogorszyła mojego stanu. W lipcu dokończyłam drugi miesiąc stażu, a pod koniec września podeszłam do obrony magisterskiej i obroniłam się na 5. Nie poddałam się! Wraz z początkiem roku otrzymałam prawo wykonywania zawodu analityka medycznego. Miał zacząć się kolejny etap życia. I właśnie wtedy nowotwór znowu zaatakował…

Nie dał mi wiele czasu… Pod koniec marca tego roku miałam kontrolny rezonans, a w kwietniu okazało się, że czeka mnie kolejna bitwa. Guz rośnie… 

Wznowa oznacza konieczność kolejnej operacji i dalszego leczenia onkologicznego. Zostałam zakwalifikowana ponownie do Kluczborka. Lekarze zaznaczają, że to pilne! Już w pierwszej połowie maja powinnam przejść operację. Problem w tym, że tym razem nie mamy już tak ogromnych pieniędzy… Dlatego jestem tu i bardzo proszę o pomoc. Nie tracę pozytywnego nastawienia i wiary w to, że mi się uda! Mimo choroby ja się nie zatrzymuję. Chcę żyć i korzystać z życia, nawet jeśli muszę robić w nim przerwy na walkę z guzem mózgu. Wierzę, że wygram i tym razem – z Waszą pomocą!