By choroba nie zamknęła mnie w czterech ścianach domu. Proszę o pomoc!

Przez blisko 20 lat mogłam cieszyć się zdrowiem, jak inni ludzie. Tak naprawdę nie przypuszczałam, że dzieje się coś złego, byłam niemal pewna, że nic mi nie zagraża, a pierwsze objawy nie wzbudziły niepokoju. Diagnoza stwardnienie rozsiane okazała się prawdziwym szokiem i ciosem, który posadził mnie wózku jako osobę niepełnosprawną.

Przez ostatnie lata choroba przybiera na sile, a panująca pandemia uniemożliwia mi regularną rehabilitację, przez co każdy dzień staje się dla mnie prawdziwym wyzwaniem. Cały świat wywraca się do góry nogami. Zmieniają się marzenia, priorytety. Wyzwaniem okazują się tak prozaiczne elementy, jak nierówny chodnik, albo zbyt wysoki krawężnik. Że o dostosowaniu wielu budynków i toalet nie wspomnę.

Poruszam się na wózku inwalidzkim, a wyjście z domu jest już prawie niemożliwe. Tak bardzo chciałabym być jak najdłużej samodzielna. Móc opuścić mieszkanie bez niczyjej pomocy, czuć się niezależną kobietą. By to marzenie stało się faktem, potrzebuję specjalnego podjazdu, na którego budowę nie mam środków. Proszę o pomoc, by nigdy więcej nie czuć się więźniem własnego domu!

Agnieszka