UDAR zmienił wszystko❗️ – Agnieszka walczy dla syna!

W sierpniu 2022 roku w piękny, słoneczny dzień choroba zamieniła życie Agnieszki w koszmar. Udar mózgu w jednej chwili wyrządził ogromne spustoszenie w jej organizmie – straciła kontakt ze światem, przestała chodzić, mówić, straciła możliwość samodzielnego funkcjonowania i zajmowania się 12-letnim synem, którego sama wychowywała przed chorobą.

Od tego czasu podejmuję heroiczną walkę o powrót mojej córki do zdrowia. Przeorganizowałam całe życie, żeby zająć się Agnieszką i jej dzieckiem, żeby zorganizować im życie w nowej, tragicznej rzeczywistości, której scenariusz pisze choroba i jej konsekwencje. 

Jedyną drogą powrotu Agnieszki do zdrowia i szansą na przywrócenie jej możliwości samodzielnego funkcjonowania, powrotu do pracy i wychowywania syna jest rehabilitacja. Minął rok od powrotu córki do domu po 4-miesięcznym pobycie w szpitalu na leczeniu i rehabilitacji. Nadal ma problem z poruszaniem się, nie ma wystarczającej kontroli nad swoim ciałem. Nadal utrzymuje się niedowład prawej ręki i nogi. Nie mówi, ma problemy z komunikacją, wymaga stałej opieki, kompleksowej i bardzo kosztownej terapii oraz rehabilitacji.

Wykorzystujemy rehabilitację przysługującą z Narodowego Funduszu Zdrowia. Niestety, mimo orzeczonego znacznego stopnia niepełnosprawności i niezdolności do samodzielnej egzystencji, dostępność do rehabilitacji jest ograniczona. Odwlekanie w czasie i ograniczanie ilości rehabilitacji zmniejsza szansę na wyzdrowienie – dlatego od momentu zachorowania organizuję córce niezbędną prywatną rehabilitację: szpitalną, domową, wożę ją na zajęcia, pracujemy w domu.

Jest to dla mnie ogromny wysiłek finansowy i organizacyjny. Muszę godzić codzienną opiekę nad Agnieszką i Kubą wożeniem na zajęcia, rehabilitację i częste wizyty do lekarzy z pracą zawodową. Organizacyjnie muszę radzić sobie sama. Czasem pomagają mi dobrzy ludzie za co bardzo dziękuję – każde okazane wsparcie daje nam siłę do walki o zdrowie i powrót do normalnego życia.

Rehabilitacja powoli, ale daje rezultaty. Agnieszka maleńkimi kroczkami wraca do zdrowia: zaczęła chodzić, czytać, powtarzać i przepisywać pojedyncze słowa. Wierzymy, że wkrótce wróci sprawność ruchowa, Agnieszka zacznie mówić, sama napisze i powie, jak bardzo dziękuje za pomoc w finansowaniu rehabilitacji umożliwiającej powrót do normalnego życia, za którym tak bardzo tęsknimy.

To marzenie nie spełni się bez pomocy w finansowaniu leczenia i rehabilitacji.

Obecny dochód córki nawet nie pokrywa w całości miesięcznego kosztu niezbędnej rehabilitacji. Robię wszystko, żeby nie przerywać leczenia. Przejęłam jej zobowiązania finansowe i wszystkie niezbędne koszty codziennego życia, realizacji potrzeb Agnieszki i jej dorastającego syna. Bardzo proszę o pomoc. Każda złotówka to niezbędne minuty rehabilitacji, skracające czas powrotu Agnieszki do samodzielności.

Mirosława, mama Agnieszki