U Oli zdiagnozowano artrogrypozę! Przeszła już kilka operacji, a czeka ją kolejna! Pomóż!

Nasza córeczka Ola to mała, dzielna dziewczynka, która od pierwszych chwil swojego życia zmaga się z wieloma trudnymi diagnozami. Urodziła się z licznymi wadami rozwojowymi: stopą piętowo-koślawą, zaburzeniami napięcia mięśniowego, a także zespołem wad genetycznych, które bardzo utrudniają jej codzienne funkcjonowanie. Oprócz tego stwierdzono u niej artrogrypozę – wrodzoną sztywność wielostawową.

Choroba już na starcie przekreśliła sprawność naszej córki. Od pierwszych dni życia Ola wymagała intensywnej opieki, rehabilitacji i pomocy wielu specjalistów. Jej codzienność dodatkowo utrudnia dymorfizm twarzy – przez to może przyjmować jedynie pokarm w formie płynnej. Mimo bólu i trudności Ola jest bardzo pogodnym dzieckiem. Uwielbia śmiać się, przytulać i odkrywać świat – choć nie tak jak jej rówieśnicy.

Dzięki regularnej pracy z terapeutami, rehabilitantami i ogromnemu zaangażowaniu udało się osiągnąć coś, co na początku wydawało się niemożliwe — Ola porusza się przy balkoniku, w ortezach. Każdy krok, który stawia, jest wynikiem ogromnej pracy, cierpliwości i determinacji. Niestety, choroba wciąż o sobie przypomina. Ola ma problemy z kręgosłupem, dlatego musi być pod stałą opieką ortopedy, neurologa i wielu innych specjalistów, a także regularnie korzystać ze sprzętu rehabilitacyjnego. Przeszła już kilka operacji bioder i stóp, ale czeka ją kolejna! Po wszystkim będzie nas czekała długa i bardzo kosztowna rehabilitacja.

Niestety koszty, które wiążą się z leczeniem, rehabilitacją, turnusami i zakupem sprzętu ortopedycznego są ogromne. Bez wsparcia nie jesteśmy w stanie zapewnić naszej córeczce wszystkiego, czego potrzebuje, by dalej się rozwijać i walczyć o samodzielność. Dlatego zwracamy się do Was z ogromną prośbą o pomoc.

Pragniemy tylko jednego, by nasza mała Oleńka mogła biegać i bawić się ze swoimi ukochanymi siostrami oraz wieść szczęśliwe życie bez ograniczeń. Już raz pomogliście nam o nią zawalczyć, za co jesteśmy ogromnie wdzięczni. Głęboko wierzymy, że i tym razem, dzięki Wam, ludziom o dobrych sercach, nasza córeczka będzie mogła dalej robić postępy i iść przez życie – choćby powoli, ale własnymi siłami.

Rodzice Oli