Operacja może uchronić mnie przed wózkiem. Proszę, ratuj!

Byłem jeszcze dzieckiem, kiedy pierwsze problemy z kręgosłupem nie dawały mi spokoju. Przez spory czas pomagałem w pracach na gospodarstwie i nie było mi łatwo zadbać o swoje zdrowie.

Kiedy jako dorosły mężczyzna zacząłem pracować na budowie, dźwiganie ciężarów zaczęło sprawiać, że ból coraz bardziej się nasilał. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, co mi dolega. Dopiero dokładne badania przyniosły odpowiedź. Stwierdzono u mnie rwę kulszową prawostronną oraz chromanie neurogenne, czyli tzw. kalectwo ruchowe. Schorzenie to jest efektem zwężenia kanału kręgowego i objawia się osłabieniem siły mięśni nóg i drętwieniem kończyn dolnych. 

Od 2003 roku walczę z chorobą, ale mam wrażenie, że cały czas stoję w miejscu i to na przegranej pozycji. Ból kręgosłupa uniemożliwił mi pracę, w dodatku nie mam czucia w prawej nodze, przez co coraz trudniej mi chodzić. Wisi nade mną widmo wózka inwalidzkiego, a ja nieustannie próbuję mu się wywinąć.

Przez te wszystkie lata zgromadziłem całą teczkę dokumentacji medycznej, na szczęście w ostatnim czasie pojawiła się szansa na życie bez bólu. Jest nią operacja odbarczenia kręgosłupa, polegająca na poszerzeniu kanału kręgowego i usunięciu przerostów, które go zwęziły.

Zabieg mógłby się odbyć nawet za dwa lub trzy miesiące, ale samodzielnie nie jestem w stanie pokryć wszystkich kosztów. Jesteście moją nadzieją, szansą, której nie mogę stracić! Każda złotówka przybliża mnie do życia, które jest pozbawione cierpienia, dlatego proszę, pomóż mi!

Andrzej