Wnuczki pytają: „Kiedy babcia wróci? Tęsknimy za nią”! Ratuj ukochaną mamę i babcię❗️

Czwartek, 14 sierpnia 2025 roku, miał być kolejnym zwykłym dniem w życiu naszej mamy. Nikt z nas nie przypuszczał, że ten dzień zmieni się w koszmar, który na zawsze już pozostanie w naszej pamięci. 

Mama, jak co dzień rano, przed pracą wyszła na spacer z psem. Nagle źle się poczuła i zasłabła. Przed domem znalazł ją sąsiad, który akurat jechał do pracy. Od razu przybiegł z pomocą i wezwał karetkę.

W głowie naszej mamy pękł tętniak, który doprowadził do ciężkich uszkodzeń mózgu. Mama trafiła do szpitala, gdzie w trybie pilnym przeszła embolizacje tętniaka. Baliśmy się o każdą kolejną minutę. 

Podczas operacji stan mamy się pogorszył. Konieczne było wykonanie kraniektomii dekompresyjnej. Stan naszej mamy był krytyczny! Lekarze nie dawali nam nadziei. Każde rozmowy kończyły się płaczem i krzykiem przerażenia. Mieliśmy przygotować się na najgorsze...

Nasza kochana mama pokazała jednak siłę walki. Udowodniła wszystkim, że zrobi wszystko, by żyć. Dziś mama zmaga się z brakiem świadomości i porażeniem połowiczym prawostronnym. Nie komunikuje się z nami, nie mówi. Jest karmiona przez PEG-a.

Na OIOM-ie przebywała ponad 5 tygodni. Później przeniesiono ją do kliniki wybudzeń. Dziś już wiemy, że po pobycie w klinice konieczna będzie bardzo długa i niezwykle kosztowna neurorehabilitacja, której koszt to ponad 30 tysięcy miesięcznie! 

Mama jest sercem naszej rodziny – osobą spokojną, ciepłą i kochającą. Przed wypadkiem zawsze była gotowa do pomocy, mimo że sama miała niewiele. Nie przechodziła obojętnie wobec cierpienia innych. 

Uwielbiała spędzać czas z rodziną dziećmi, a przede wszystkim z wnuczkami, które kocha nad życie. Codziennie słyszymy pytania padające z dziecięcych ust: „Kiedy babcia wróci? Tęsknimy za nią”. Te słowa rozdzierają nam serca. Nie potrafimy na nie odpowiadać. 

Proces rekonwalescencji będzie bardzo trudny i wymagający. Wciąż pojawiają się pytania, na które nie znamy odpowiedzi. My jednak się nie poddamy – będziemy walczyć o naszą mamę, tak jak ona zawsze walczyła o nas. Dlatego prosimy, pomóż nam ratować jej zdrowie! Będziemy wdzięczni za każdy, najdrobniejszy nawet, gest.

Dzieci Anetty