Mam 27 lat i walczę o ŻYCIE❗️Tykająca bomba w głowie Ani - RATUNKU!

PILNE❗️Mam na imię Ania, mam 27 lat i walczę z chorobą, która chce zabrać mi życie. Jestem już po 2 udarach mózgu… Każdego dnia, gdy zasypiam, zastanawiam się, czy się obudzę. Czy to będzie dzień, kiedy dostanę kolejnego udaru lub ataku padaczki? Kiedy patrzę na moją rodzinę, nie mogę przestać myśleć o tym, że mogę ich więcej nie zobaczyć…

W Polsce nie ma już dla mnie możliwości leczenia. Jedyna szansa na życie jest w Niemczech… Jestem po operacji mózgu w Essen, przede mną dwie kolejne. Dzięki Wam mam za sobą pierwszy etap leczenia, ale pomoc jest potrzebna teraz bardziej niż kiedykolwiek. Walka jest ciężka i zacięta, ale ja nie poddam się - chcę żyć! Proszę o pomoc!

Gdy byłam nastolatką, cierpiałam na okropne bóle głowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy… Leczono mnie w kierunku migreny, prawda okazała się jednak zupełnie inna. Okazało się, że cierpię na AVM, malformację tętniczo-żylną… To oznacza, że w moim mózgu jest zmiana, która powstała z nieprawidłowego połączenia naczyń. Tak zaczął się ten koszmar, który trwa do dziś!

Podczas pierwszego roku moich wymarzonych studiów z kosmetologii, siedząc na wykładzie, dostałam pierwszego udaru mózgu. Dowiedziałam się, że zmiana, mimo leczenia, jest już wielkości pomarańczy - 5 x 6 cm! Straciłam mowę, pamięć i wzrok. 11 grudnia 2023 roku dostałam drugiego udaru mózgu. Ataki nie ustępowały, trwały całą noc. Ponownie straciłam mowę, wzrok i pamięć, miałam również niedowład prawostronny z asymetrią twarzy. Dzięki wsparciu i determinacji kochającej rodziny za każdym razem dochodziłam do sprawności. 

Dowiedziałam się, że w Polsce nie ma już możliwości dalszego leczenia. Moja rodzina znalazła dla mnie szansę w Niemczech -  tam trafiliśmy na wybitnego neurochirurga, jedynego lekarza z Europy, który wykonuje takie operacje i zgodził się mi pomóc. Niestety, w Niemczech jestem prywatną pacjentką, za leczenie muszę zapłacić. Poprosiłam o pomoc, dzięki wsparciu dobrych ludzi 18 stycznia przeszłam pierwszą operację mózgu w klinice w Essen. Niestety operacja była bardzo trudna i poważna, a to dopiero początek mojej walki o życie!

Tatiana - siostra Ani: Ania była w śpiączce 11 dni. Została wybudzona 30 stycznia. Z dnia na dzień zaskakuje nas i lekarzy swoją determinacją. Robi duże postępy, ale pomimo siły, którą niewątpliwie ma, komunikacja przychodzi jej z trudnością. Walczy jednak i każdego dnia jest o kilka słów więcej… To może wydawać się mało, ale dla niej to OGROMNY krok. Stan Ani nadal wymaga pełnego zaangażowania nas jako rodziny i kompleksowej opieki medycznej.

To dzięki Waszemu wsparciu, szczodrości i determinacji Aniusia może w tej chwili korzystać z leczenia. Pomimo ogromnego lęku, jaki dziś odczuwa... bojąc się o własne życie… robi bardzo duże postępy, ćwiczy intensywnie, chce jak najszybciej pokonać wszystkie bariery, ale na to potrzebny jest czas. Obrzęk musi zejść… póki co to następuje powoli, ale z każdym dniem powraca większy zasób słów, pamięć się poprawia… Jedyne, co dokucza bardzo Ani to bardzo niewielki postęp w powrocie wzroku… Widzi mało, co sprawia, że nie może być sama, potrzebuje opieki, ale wierzy, że będzie więcej mogła widzieć.

Ania kilkanaście dni temu została przetransportowana do Polski. Rozpoczęła intensywną rehabilitację i zajęcia z neurologopedą. Nasza Wojowniczka nie ogląda się za siebie, tylko walczy ze wszystkimi przeciwnościami. Czekamy na zejście obrzęku mózgu, bo tylko wtedy będzie możliwość wstawienia kości czaszki, która pozostała w banku kości po wykonanej trepanacji czaszki… Jednak przed włożeniem kości czeka Anię jeszcze embolizacja mózgu - jedna lub dwie operacje embolizacji.

Dlatego nie zatrzymujemy się! Zbieramy na kolejne etapy leczenia! Prosimy o pomoc, by Ania wróciła do sprawności, raz na zawsze rozprawiła się ze straszną chorobą i mogła normalnie żyć.

Jesteśmy w połowie drogi. Dziękujemy za wszystko i prosimy o dalsze wsparcie. Pomóżcie nam uratować naszą kochaną Anię.