Antoś urodził się z jelitami na zewnątrz brzuszka❗️Pomóż!

W 14. tygodniu ciąży dowiedzieliśmy się, że nasze dziecko ma wytrzewienie jelit – czyli znajdują się one poza jamą brzuszną. Spóźniliśmy się o tydzień... Gdybyśmy wiedzieli wcześniej, Antoś mógłby przejść operację jeszcze przed narodzinami. 

Nasz synek przyszedł na świat 10 czerwca 2022 roku. Nie mogliśmy wziąć go na ręce, przytulić, a nawet pogłaskać po główce... Po dwóch godzinach lekarze zabrali Antosia na operację. Planowali schować jelita do wnętrza brzuszka, jednak nie do końca się to udało. Były one opuchnięte i zbyt duże. Nie zmieściły się w całości, dlatego powłoki brzuszne nie mogły zostać zamknięte.

Zdecydowano o włożeniu ich w specjalny worek, aby nie uległy uszkodzeniu i mogły powoli wsuwać się na miejsce. Antoś leżał bezwładnie zaintubowany, w śpiączce farmakologicznej przez 28 dni. Widok własnego dziecka z jelitami na wierzchu, podłączonego do niemal każdej możliwej maszyny, podtrzymującej życie, zmienia człowieka na zawsze.

 Po łącznie trzech operacjach mogliśmy wreszcie zabrać naszego synka do domu. Jeszcze przez długi czas musieliśmy uważać na rany i odpowiednio je pielęgnować. Dziś na szczęście nasza walka z wytrzewieniem jelit jest już zakończona. Pozostały jedynie blizny, które są sztywne i mocno napięte. Antoś zmaga się z ogromnym dyskomfortem.

Regularnie uczęszczamy na zajęcia z fizjoterapeutą, który pomaga rozluźniać naciągnięte blizny. Niestety sytuacji nie ułatwia zdiagnozowany autyzm dziecięcy, zaburzenia czucia głębokiego i ADHD. Synek ma problemy z kontrolowaniem emocji i bardzo często wybucha złością. Szybko się denerwuje i jest bardzo nerwowy. 

Antoś uczęszcza do terapeutycznego przedszkola, gdzie ma zajęcia dostosowane do swoich potrzeb. Oprócz tego ma zajęcia z neurologopedą. Do tej pory staraliśmy się radzić sobie sami. Niestety koszty wizyt lekarskich, dojazdów, terapii i rehabilitacji stale rosną. Nie jesteśmy w stanie dłużej sprostać takim wydatkom samodzielnie. 

Dlatego stajemy przed Wami z nadzieją, że znajdą się ludzie, którzy zechcą nas wesprzeć. Głęboko wierzymy, że mimo tak trudnego startu w życie, nasz synek ma szansę na lepszy rozwój i piękną przyszłość. Musimy tylko trochę mu pomóc o to zawalczyć. Dziękujemy za każdą złotówkę, udostępnienie i dobre słowo. To wszystko ma dla nas ogromne znaczenie!

Rodzice Antosia