Choroba postępuje i bez specjalistycznego sprzętu nie dam rady być samodzielna! Proszę, pomóż mi!

Moja biologiczna matka zostawiła mnie w szpitalu, mam dziecięce porażenie mózgowe, musiałam walczyć o córeczkę… Moje życie nie jest usłane różami, a raczej cały czas muszę pokonywać przeszkody. Walczę, ale bez rehabilitacji domowej i dalszej rehabilitacji jestem bez szans.

W szpitalu zostałam porzucona. Jako maleństwo, dla którego liczy się tylko dotyk matki, nie miałam przy sobie nikogo bliskiego. Widocznie tak miało być, ponieważ adoptowali mnie najukochańsi ludzie na świecie – moi rodzice.

Zaczęłam układać sobie życie. Oprócz tego, że mam niedowład prawej części ciała, jestem samodzielna, niestety życie zrzucało na mnie nie tylko trudności zdrowotne. Ale nie poddawałam się ani razu, a moją największą motywacją była i jest córeczka Wiktoria – moje zwycięstwo.

Doskonale daję sobie radę z opieką. Po mieście poruszam się dzięki elektrycznemu wózkowi, który udało mi się zakupić dzięki Wam i Waszemu wsparciu! Za to do końca życia będę wdzięczna!

Niestety mam też złe wieści. Moja choroba się pogłębia i zarówno dla mnie, jak i dla mojej rodziny i opiekunów coraz większym problemem jest korzystanie z aktualnego łóżka, kładzenie mnie na nim i podnoszenie.  

Łóżko nie jest dostosowane do osób niepełnosprawnych ani do współpracy z podnośnikiem, przez co nie mogę go używać tak, jak wymaga tego moje zdrowie. A moje mięśnie słabną. Dlatego nie mam alternatywy, potrzebuję nowego, specjalistycznego łóżka.

Przeszłam w życiu już wiele. Mam rodzinę, którą kocham z całego serca, ale w 2019 roku zmarł mój tata, a schorowana mama jest pod opieką placówki pomocowej. Jestem sama z mężem i naszą córeczką i niesamowicie ciężko nam walczyć ze wszystkimi przeciwnościami losu. 

Pomożecie mi?

Asia