Marzę, aby móc chodzić i mówić... Pomóż Asi dalej się rozwijać! Twoja pomoc ma wielką moc!

Joasia urodziła się w zielonych wodach płodowych. Jednak mimo tego przerażającego widoku i okręcenia pępowiną była zdrową dziewczynką.

Otrzymała aż 9 punktów w skali Apgar. Rzeczywiście były jeszcze inne niepokojące informacje: przednie ciemiączko Asi było bardzo małe, zaledwie na opuszkę palca, a na twarzyczce pojawiły się wybroczyny – czerwone przebarwienia. Odginała się też nienaturalnie, ale te wady były do naprawienia np. przez rehabilitację.

Niestety najgorsze było dopiero przed naszą maleńką córeczkę. W szpitalu doszło groźnego zakażenia krwi. Wynikiem niego była bardzo wysoka temperatura ciała. Gorączka nie ustępowała, przez co doszło do zwapnienia mózgu. Jego konsekwencją jest choroba, z którą Asia musi się mierzyć do końca życia – mózgowe porażenie dziecięce pod postacią obustronnego niedowładu połowiczego.

Asia jest piękną młodą kobietą, która nie chodzi, nie mówi, nie je samodzielnie. Nie poddajemy się. Rehabilitowana jest od 3. miesiąca życia. Ćwiczenia ze specjalistami to jedyna metoda, która pozwoli Asi lepiej funkcjonować. Organizm naszej córeczki jest słaby, potrzebuje stałej opieki różnych specjalistów, m.in. neurologa, gastrologa, nefrologa.

Dziękuję wszystkim za dotychczasowe wsparcie, ale jednocześnie dalej proszę z całego serca w imieniu mojej córki i swoich pomoc. Ciężko mi to wszystko pogodzić i w idealnym świecie nie musiałbym prosić o pomoc. Ale nasz świat nie jest idealny. Mój i Asi jest pełen miłości i uśmiechu, ale też strachu i niepewności – czy badania wyjdą dobrze? Czy rehabilitacja dalej będzie skuteczna? Czy jutro będzie nas stać na leczenie?

Bóg daje mi siłę, bo nie mogę się poddać i muszę dać radę. Chociaż rocznie to nawet 200 tysięcy złotych… Proszę o pomoc, choćby najmniejszą. Wierzę, że tylko razem możemy zbudować dla Asieńki dobrą przyszłość. Z góry dziękuję za Wasze dobre serca.

Tata Asi