Rak chce mi odebrać to, co najcenniejsze - życie! Proszę, uratuj mnie!

Był 2012 rok, kiedy po raz pierwszy poczułam ogromny strach, strach z niczym nieporównywalny, ten, który wiąże się z lękiem o życie... Nowotwór jajnika zabrał mi to, czym do tej pory mogłam się bezgranicznie  cieszyć — spokojne życie. Przez te siedem lat przeszłam już siedem różnych linii chemioterapii i operacje usunięcia macicy. Niestety, choroba nie daje za wygraną. Cały czas przypomina o sobie, czuję jej oddech na plecach i boję się, że któregoś dnia, całkowicie mnie pokona. Moją nadzieją jest połączone leczenie. Lek i chemioterapia dają nadzieję, że to jeszcze nie koniec!

Zaproponowane przez lekarzy leki dają bardzo dobre rezultaty i moje wyniki poprawiają się. Dlatego muszę kontynuować leczenie, na które brakuje mi środków. Proszę, pomóż!

Basia