Bartek płonął żywcem - ma spalone blisko 80% ciała❗️Pomóż mu po koszmarnym wypadku❗️

8 czerwca 2026 roku otrzymaliśmy telefon, którego boi się każdy rodzic... Policja kazała nam przyjechać do szpitala, żeby zidentyfikować, czy poparzona w 80% ofiara koszmarnego wypadku - w stanie krytycznym, na skraju życia i śmierci - to nasz syn... Bartek nie odbierał telefonu, a my jadąc do szpitala modliliśmy się, by nie był to on... Niestety. Nasz syn umierał...

Co się stało? Niestety nie do końca wiadomo. Bartek wracał do domu, jechał z Warszawy w stronę Białegostoku. Wtedy doszło do koszmarnego wypadku samochodowego. Samochód spalił się doszczętnie. Syn nie pamięta z tego wydarzenia absolutnie nic... 

Stan Bartka po przyjeździe do szpitala był krytyczny. Rokowania? Praktycznie żadne. Lekarze mówili nam wprost: „jest młody, musimy mieć nadzieję”, choć prawda była okrutna – nász syn po prostu umierał.

Bartek został wprowadzony w śpiączkę farmakologiczną, w której spędził cały miesiąc. Ogień doszczętnie spalił jego ciało od brzucha w dół – podbrzusze, krocze, pośladki i nogi. Miał poparzone 80% ciała... To były rozległe poparzenia 3. stopnia. Istniało bardzo poważne ryzyko amputacji nogi.

Codziennie rano modliliśmy się, by syn nas nie zostawiał... By wytrwał w tej najtrudniejszej walce swojego życia. Bartek walczył z całych sił, codziennie balansując na granicy życia i śmierci.

Bartek ma 23 lata. Do niedawna żył pełnią życia. Jego wielką pasją był taniec towarzyski... Ciągle był w ruchu i miał wiele planów i pomysłów na życie. Wszystko skończyło się w jednej chwili.

Gdy nasze modlitwy zostały wysłuchane i Bartek wreszcie się wybudził, rozpoczęła się kolejna mordercza walka - ze spustoszeniem, które wyrządził ogień. Przeszedł pierwsze przeszczepy skóry na nogach... Przez poparzenie dolnej części ciała trzeba było wyłonić mu stomię. 

Bartek wciąż jest w bardzo ciężkim stanie, przyjmuje bardzo silne leki przeciwbólowe. Niestety, skóra w wielu miejscach nie goi się w ogóle. Dziś syn porusza się głównie na wózku inwalidzkim, sam jest w stanie zrobić samodzielnie zaledwie parę kroków...

Lekarze podjęli decyzję o wypisaniu Bartka do domu. Jego stan psychiczny jest bardzo zły – po tygodniach cierpienia w szpitalnych murach powoli traci chęć do walki. Musi zmienić otoczenie, by znów chciał żyć. Drugim powodem jest zagrożenie ze strony szpitalnej flory bakteryjnej – w szpitalu w każdej chwili może wdać się groźne zakażenie. Za miesiąc musimy jednak wrócić na blok operacyjny, gdzie lekarze zdecydują o kolejnych przeszczepach skóry.

This photo contains sensitive content which some people may find offensive or disturbingClick here to view them

Niestety, powrót do domu to dla nas kolejny wielki sprawdzian. Mieszkamy w Lubinie na Dolnym Śląsku. Wypadek wydarzył się pod Warszawą – wyjazdy, noclegi w szpitalnym hotelu i codzienne dojazdy pochłonęły absolutnie wszystkie nasze oszczędności...

Sami jesteśmy w bardzo trudnej sytuacji. W 2025 roku przeszłam ciężką operację kręgosłupa i przebywam na świadczeniu rehabilitacyjnym. Mój mąż pracuje jako kierowca na 3/4 etatu i sam posiada orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności. Nie mamy za co przystosować mieszkania i łazienki do potrzeb syna, który nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować.

Nasz syn, który jeszcze niedawno królował na parkiecie, dziś cierpi przy każdym najmniejszym ruchu. Potrzebujemy środków na pilny remont i dostosowanie domu, specjalistyczne opatrunki, które kosztują krocie, rehabilitację oraz leki.

Z całego serca prosimy Was o pomoc. Bartek przeżył ten straszny wypadek, chociaż nie dawano mu szans. Pomóżcie nam sprawić, by odzyskał siłę do dalszej walki i by wygrał tę dramatyczną walkę o życie.