Moja córeczka urodziła się w nocy, w drodze do szpitala! Na miejscu przekazano mi druzgocącą diagnozę... Proszę, pomóż Blanusi!

Poród zaczął się niespodziewanie w domu. Jechałam do szpitala w nocy, ale nie udało się dotrzeć na czas. Moja córeczka urodziła się w samochodzie. Była taka malutka i krucha, a ja tak strasznie się o nią bałam!

Gdy dojechałam do szpitala, wyziębione maleństwo zabrano natychmiast na oddział, by ratować jego życie. Nigdy nie zapomnę tych chwil, gdy czekałam na jakiekolwiek informacje o stanie córeczki. Tego strachu i niepewności, co z nią będzie. Wkrótce usłyszałam diagnozę…

U Blaneczki rozpoznano fenotypowe cechy trisomii 21, wrodzoną wadę serca ASD II oraz cechy podwyższonego ciśnienia w krążeniu płucnym. Moja maleńka córeczka była w stanie niewydolności oddechowej.

Początek był dla mnie bardzo trudny. Nieustannie zadawałam sobie pytanie:  „Dlaczego właśnie moje dziecko?”. Nie tak wyobrażałam sobie macierzyństwo oraz przyszłość córki. Dopiero z czasem ochłonęłam i pogodziłam się z diagnozą. Zrozumiałam, że muszę zrobić wszystko, by zawalczyć o sprawność Blanusi.

Po 14 dniach wreszcie wypisano nas do domu. Blanka od razu rozpoczęła rehabilitację i fizjoterapię. Z czasem doszła logopedia i wczesne wspomaganie rozwoju. Dzięki temu, że szybko podjęłam się jej leczenia, córeczka dobrze się rozwija. Niestety, zapewnienie odpowiedniego wsparcia specjalistów, terapii i rehabilitacji wiąże się z dużymi kosztami. Dlatego potrzebna jest pomoc.

Jeśli możecie wesprzeć moją córeczkę wpłatą, będę niesamowicie wdzięczna. Jeśli nie możecie wpłacić środków – udostępnijcie naszą zbiórkę, aby dotarła do większej liczby osób. Każdy gest ma znaczenie i za każdy z serca dziękuję!

Natalia, mama Blanki