Walczę nie dla jednego, a dwóch synów! Proszę, pomóż mi!

Błażej i Kajetan to moje największe skarby, którym uchyliłabym nieba. Niestety, mimo że na pierwszy rzut oka tego nie widać, obaj zmagają się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Proszę, przeczytaj ten tekst do końca...

Mój starszy syn, Błażej, urodził się z bardzo rzadką wadą genetyczną, delecją długiego ramienia chromosomu 17q11.2. Jest naprawdę niewiele osób, u których ją zdiagnozowano. Lekarze wciąż nie są w stanie powiedzieć, czy w przyszłości wystąpią kolejne objawy choroby... Niestety, to niejedyne wyzwanie, jakie zesłał na nas los. 

U Błażeja zdiagnozowano również autyzm. Synek ma także problem z nawiązywaniem relacji, zwłaszcza z osobami, których nie zna… Nie wie też, jak radzić sobie z trudnymi emocjami i potrzebuje pomocy psychiatry. Chciałabym zapewnić mu regularne wizyty u specjalisty. Problem jednak w tym, że to bardzo dużo kosztuje…

Na domiar złego synek wymaga wielu rehabilitacji. Błażej ma wadę postawy oraz obniżone napięcie mięśniowe. Bez regularnych wizyt u fizjoterapeuty nie poradzi sobie w przyszłości, a ja nie mogę na to pozwolić!

Zachodząc w drugą ciążę, wierzyłam z całych sił, że limit złych wiadomości w naszej rodzinie już się wyczerpał. Rzeczywistość okazała się inna. Kajtek, młodszy brat Błażeja, także urodził się z wadą genetyczną – delecją długiego ramienia chromosomu 17q23.2. Nie mogłam uwierzyć, że moje drugie dziecko też nie będzie w pełni zdrowe. Synek już od pierwszych miesięcy zmagał się niskim napięciem mięśniowym, zaburzeniami integracji sensorycznej oraz opóźnieniem rozwoju mowy. Dziś wiem już, że Kajtek również ma autyzm. Razem z logopedą walczymy o każde słowo, ale nasza walka toczy się też na innych polach.

Synek od 3. miesiąca życia uczęszcza na rehabilitacje, jest też mocno nadruchliwy, przez co stale pracuje z psychologiem i pedagogiem nad skupieniem uwagi.  Słowa nie wystarczą, by wyrazić, jak bardzo kocham moich synków. Gdybym tylko mogła, opłaciłabym wszystkie wizyty u specjalistów i rehabilitacje. Niestety, nie dam rady bez Was… 

Z całego serca dziękuję za wsparcie, jakie okazaliście nam w poprzednich zbiórkach. To dzięki Wam uwierzyłam, że jeszcze będzie dobrze. Jednak koszty licznych terapii – SI, psychiatrycznej i logopedycznej – fizjoterapii, zajęć z pedagogiem, a także TUS są bardzo wysokie. Dlatego proszę, jeżeli możecie, wesprzyjcie moje dzieci choćby drobną wpłatą. To naprawdę ma znaczenie, a wspólnie możemy dokonać wielkich rzeczy!

Natalia, mama