Umysł uwięziony w chorym ciele. Pomocy!

Stale słyszałam, że czeka go wspaniała przyszłość. Utalentowany piłkarz, ambitny, pomocny... Byłam o niego spokojna.

Wtedy nadeszły problemy, których nie mogliśmy się spodziewać. Nikt nie jest gotowy na walkę o własne dziecko. Damian ostatnie lata spędził w specjalistycznych ośrodkach. Każdego dnia próbując odbudować swoje życie. Kiedy myśleliśmy, że już wychodzimy na prostą, los wystawił nas na kolejną próbę.

2 lata temu syn przeszedł udar mózgu. Jakby przeczuwał nadchodzące nieszczęście. Pożegnał się ze mną na dobranoc...  Dręczona niepokojem nie mogłam zasnąć. Wtedy zauważyłam syna siedzącego w fotelu z odchyloną do tyłu głową. Oddychał ciężko. Przerażona zadzwoniłam po pogotowie. 

Syn przeszedł udar. Bardzo rozległy udar... Zapadł w śpiączkę, która trwała prawie dwa lata. To były najdłuższe dwa lata mojego życia. Codziennie szłam do szpitala pełna nadziei, że da mi jakiś znak. Że pokaże, że mnie słyszy. Że wróci do mnie...

Udało się! Obudził się! Damian jest świadomy. Jeszcze nie do końca wszystko rozumie, jeszcze wielu rzeczy musi nauczyć się od nowa, ale obudził się!

Zaczyna nawet mówić. Przed nami jednak długa droga do sprawności, której nie pokonamy sami...

Proszę, pomóż nam!

Mama Damiana