
Mój mąż zapadł w ŚPIĄCZKĘ❗️Kiedyś mierzył się z RAKIEM, teraz znowu musi walczyć o życie! Pomocy!
Fundraiser goal: Leczenie, rehabilitacja, pobyt w ZOL-u
Donate via text
Pledge 1.5% of tax
Pledge 1.5% of tax
Recurring donation
Your Recurring Donations may appear here.
Donate every monthFundraiser goal: Leczenie, rehabilitacja, pobyt w ZOL-u
Fundraiser description
To był zwyczajny poranek. Mąż był w delegacji, nic nie zwiastowało, że wydarzy się coś złego. Niestety zadzwonił do mnie telefon. Tej rozmowy nigdy nie zapomnę – „Darka zabrała karetka, jest w szpitalu, w śpiączce”. Proszę, pomóż!
Dowiedziałam się, że mój mąż miał wypadek 22 września 2026 roku. Upadł i mocno uderzył się w głowę. Jego koledzy przekazali mi, że kolejnego dnia z rana bełkotał i zwymiotował. Trafił do szpitala, od razu na stół operacyjny. Mąż w ostatniej chwili przeszedł operację usunięcia krwiaka podtwardówkowego i śródczaszkowego. Zapadł w śpiączkę... Byłam przerażona, gdy to wszystko usłyszałam. Mój świat się zawalił... Darek był w pracy bardzo daleko od domu, nie mogłam do niego nawet szybko przyjechać!
Mój ukochany jest wydolny oddechowo i krążeniowo, ale nie ma z nim kontaktu. Dostał 3 punkty w skali Glasgow, co oznacza, że nie otwiera oczu, nie reaguje na bodźce, nie mówi i nie rusza kończynami. To jest takie straszne. Pamiętam, jak jeszcze kilka lat temu zmagał się z rakiem... Miał operację, przechodził chemioterapię. Myślałam, że najgorszy koszmar w naszym życiu zaczął się i skończył właśnie wtedy. Tak bardzo się myliłam... Teraz wspominam, jak nie tak dawno z nim rozmawiałam, śmiałam się, jak snuliśmy plany na najbliższe tygodnie. Wszystko pękło jak bańka. Dziś nasza rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej.
Lekarze założyli Darkowi PEG oraz rurkę tracheostomijną, aby umożliwić mu oddychanie. Bardzo chciałabym, aby przeniesiono go do zakładu opiekuńczo-leczniczego. Tym bardziej że aktualnie znajduje się w szpitalu w Radomiu, a my mieszkamy 200 km dalej! Ale tu zaczynają się schody... Niestety pobyt w ZOL kosztuje naprawdę dużo. Sytuacja jest trudna. Dariusz sam brał na siebie ciężar utrzymania całej rodziny. Ja przejmowałam opiekę nad domem i dziećmi. Tak bardzo się boję. Nie wiem, jak sama zapewnię mężowi odpowiednie leczenie. Dlatego bardzo proszę o wsparcie!

Mamy dwójkę dzieci. Córka ma autyzm, a syn zespół Aspergera. Regularnie korzystają z wielu różnych terapii. Myślałam, że przyjdzie mi się martwić tylko o nich – o ich przyszłość, możliwości. Ale teraz muszę włożyć całe swoje siły w walkę o życie Darka. Jeśli mąż się wybudzi, czeka go intensywna rehabilitacja. To wszystko wiąże się z ogromnymi kosztami. Moim jedynym marzeniem na ten moment jest tylko, aby się wyrwał z tego „złego snu”. Pozostaje mi tylko wierzyć, że jeszcze będzie dobrze. Zarówno ja, jak i nasze dzieci czekamy, aż Darek w końcu wróci do domu. Bardzo za nim tęsknimy...
Błagamy o pomoc! Przed nami długie leczenie i ogrom wydatków. Chcę zrobić wszystko, aby uratować męża, ale sama nie dam rady. Jesteś moją jedyną nadzieją... Proszę o jakąkolwiek wpłatę na zbiórkę – każda złotówka ma znaczenie!
Sylwia, żona Darka