Świadomość, że jest inny, boli go najbardziej... Pomóż❗️

Davidek i jego brat bliźniak przyszli na świat w 32. tygodniu ciąży. Obaj byli bardzo malutcy i słabi, ale Davidek potrzebował jeszcze więcej wsparcia. Przez dwa tygodnie walczył w inkubatorze, podłączony do respiratora. Każdy nasz dzień był pełen strachu i nadziei...

Daviduś przeżył, ale z czasem zaczęliśmy zauważać, że rozwija się wolniej, niż jego brat. Różnice były coraz bardziej widoczne. Serce rodzica podpowiadało, że coś jest nie tak...

Gdy synek skończył 11 miesięcy, usłyszeliśmy diagnozę: mózgowe porażenie dziecięce – niedowład spastyczny czterokończynowy.

To był moment, który na zawsze odmienił nasze życie. Strach mieszał się z bezradnością, ale też z ogromną determinacją, by zrobić wszystko, aby pomóc naszemu synkowi. 

Wtedy zaczęła się nasza długa droga – wizyty u lekarzy, rehabilitacja i wyjazdy na turnusy.

Z ciężkim sercem patrzymy, jak Davidek chciałby robić wszystko, co jego brat: chodzić na taekwondo, biegać z kolegami po placu zabaw, bawić się w berka i uczestniczyć w innych aktywnościach. Niestety, jego stan fizyczny nie pozwala mu na takie „zwyczajne” dzieciństwo. 

Davidek coraz częściej pyta, dlaczego tak się różni od rowieśników.

„Dlaczego ja nie jestem taki, jak mój brat, kuzyn czy koledzy?"

„Dlaczego inni mogą chodzić samodzielnie i nie przewracać się co chwilę - a ja nie?"

Robi się coraz bardziej świadomy swoich ograniczeń i różnic między nim, a resztą dzieci. To właśnie ta świadomość wydaje się dla niego najtrudniejsza. 

W dniu, kiedy jego braciszek po raz pierwszy poszedł na zajęcia z taekwondo, Davidek płakał przez godzinę. Pytał: “Dlaczego Władzio może iść, a ja nie mogę?” To był bardzo bolesny moment…

Czujemy bezsilność, patrząc na jego frustrację i smutek. Dużo z nim rozmawiamy, tłumaczymy, ale widzimy, że czasami jest mu bardzo przykro.

Jak każdy rodzic chcemy dla swojego dziecka jak najlepiej. Im więcej będziemy w stanie zainwestować w niezbędne leczenie i terapię teraz, tym łatwiej będzie Davidkowi w przyszłości.

Specjaliści podkreślają, że kluczowa jest intensywna i systematyczna rehabilitacja oraz odpowiednio dobrany sprzęt ortopedyczny. Davidek wymaga ortez, regularnej botulinoterapii oraz zajęć z integracji sensorycznej. Wszystkie te działania mają jeden cel – dać mu szansę na naukę samodzielnego chodzenia. 

Czas ma ogromne znaczenie. Nieprawidłowa postawa i wzmożone napięcie mięśniowe niosą ryzyko poważnych konsekwencji – problemów ze stawami biodrowymi, skrzywień kręgosłupa oraz innych zmian, które mogą być nieodwracalne.

Niestety, wszystko to wiąże się z bardzo dużymi kosztami. Oboje pracujemy, jednak nie jesteśmy w stanie samodzielnie pokryć wszystkich wydatków związanych z leczeniem i rehabilitacją naszego syna.

Naszym marzeniem jest, aby nasz synek potrafił radzić sobie w codziennym życiu. Jest bardzo związany ze swoim braciszkiem i chciałby iść do szkoły razem z nim. My też wierzymy, że to ułatwi Davidkowi adaptację i doda mu poczucia bezpieczeństwa.

Wiemy, że odpowiednie leczenie i systematyczna rehabilitacja przynoszą efekty i mogą realnie wpłynąć na jego przyszłość. Dlatego pomoc ta jest dla nas tak niezwykle ważna – to szansa na lepsze, bardziej samodzielne i szczęśliwsze życie dla Davidka.

Z całego serca dziękujemy.

Rodzice Davidka