Cudem przeżył udar mózgu – walczy, by odzyskać wszystko, co stracił

Wypadek. Udar. I nagle wszystko, co było oczywiste – mowa, ruch, niezależność – znika. Zostaje cisza, strach i pytanie: "Kim teraz jestem?"

Byłem tam. W miejscu, gdzie łzy cisną się same, a codzienne czynności stają się górą nie do zdobycia. W miejscu, gdzie każdy ranek przynosił więcej pytań niż odpowiedzi

Ale właśnie tam, pośród bólu i niemocy, zacząłem odkrywać coś, czego wcześniej nie dostrzegałem – swoje człowieczeństwo: wrażliwość, cierpliwość, siłę ducha- przynajmniej tak mi się wydaje.

Zrozumiałem, że niepełnosprawność to nie koniec – to nowe otwarcie. To szansa, by spojrzeć na siebie inaczej.

Nie przez pryzmat tego, co utracone, ale tego, co jeszcze można zbudować.

Każdy drobny postęp staje się powodem do dumy. Każdy dzień – zwycięstwem

Nie jestem już tym samym człowiekiem. I dobrze. Bo dziś wiem, że wartość nie mierzy się sprawnością, ale odwagą, by wstać – choćby tylko w sercu

Do każdego, kto czuje się zagubiony Mordeczki: nie jesteś sam!

Twoja historia dopiero się pisze. I w tej nowej wersji siebie – nadal jesteś pełen życia. Pełen sensu. Pełen nadziei

Szczepan