Choć nie uratuję jej wzroku, wciąż walczę o sprawne nóżki Edytki!

Edytka ma dopiero 9 lat, a już musi zmagać się wieloma przeciwnościami losu. Wnuczka jest niepełnosprawna ruchowo, nie potrafi chodzić ani samodzielnie stać. Nie może również zobaczyć otaczającego ją świata. Kiedy patrzę na Edytkę pęka mi serce, bo wiem, że chciałabym zrobić wszystko, aby pomóc jej w walce o zdrowie i sprawność…

W poszukiwaniu ratunku dla Edytki przemierzyłam wiele kilometrów i wydałam niemalże wszystkie oszczędności. Niestety, specjaliści z kliniki w Berlinie, którzy byli naszą jedyną i największą nadzieją na to, że Edytce uda się pomóc, okazali się bezradni. Dziś już wiem, że Edytka nigdy nie zobaczy słońca, kwiatów i ptaków. Wiem, że nie uratuję jej wzroku, ale mam ogromną nadzieję, że uda mi się pomóc jej stanąć na własnych nóżkach.

Szansą na spełnienie tego marzenia jest turnus rehabilitacyjny, gdzie Edytka może każdego dnia intensywnie pracować pod okiem specjalistów. Zwracam się do Państwa z ogromną prośbą o wsparcie w uzbieraniu potrzebnych środków. Każdy pomocny gest tak wiele dla nas znaczy!

Babcia Edyty - Alfreda