Stanęłam twarzą w twarz ze śmiercią! Straciłam nogę, ale nie nadzieję!

Z wdzięcznością składam podziękowania Fundacji Siepomaga za prowadzenie dla mnie zbiórki, której celem był zakup protezy modularnej na wysokości uda. Dzięki przeprowadzonej akcji udało mi się zgromadzić odpowiednie środki finansowe na zakup nowoczesnej, elektronicznej protezy, która daje mi możliwość bycia aktywną ruchowo, społecznego funkcjonowania, a przede wszystkim powrót do pracy zawodowej, do moich uczniów, rodziców, grona pedagogicznego, całej szkolnej i lokalnej społeczności.

Dobra, funkcjonalna proteza, w pewnym stopniu, sprzyja także akceptacji dramatycznych wydarzeń i ich konsekwencji, gdyż pozwala przybliżyć się do sprawności sprzed wypadku. Tylko ten, kto stracił kończynę, wie, jak bardzo jest ona niezbędna do codziennego funkcjonowania, w każdym obszarze życia. 

Proteza, jaką udało mi się zakupić dzięki zbiórce na Siepomaga, wsparciu Fundacji Moc Pomocy i rzeszy ludzi dobrej woli, jest dla mnie perspektywą rozpoczęcia nowego życia, powrotu do podejmowania niektórych form aktywności, ponownego otwarcia się na otoczenie i nawiązywania bezpośrednich relacji z ludźmi.

W niespełna cztery miesiące od zaprotezowania, po rzetelnej rehabilitacji, udało mi się stanąć na nogi i osiągnąć wytyczony sobie cel, jakim był powrót do aktywności zawodowej i działalności społecznej w lokalnym środowisku. 

Wraz z pierwszym szkolnym dzwonkiem, 1 września 2021 r., stanęłam u boku moich wychowanków, uczniów klasy 3 Szkoły Podstawowej w Przebieczanach, by wraz z całą szkolną społecznością rozpocząć Nowy Rok szkolny 2021/2022. Jest to dla mnie nie małe wyzwanie, ale przede wszystkim ogromna radość i satysfakcja. Nie były, by one możliwe, gdyby nie zaangażowanie rzeszy wielu empatycznych ludzi, pomocy Fundacji Siepomaga oraz Fundacji Moc Pomocy, której jestem podopieczną. 

W myśl zasady głoszącej, że: dobro się pomnaża, kiedy się je dzieli, wytyczyłam sobie kolejny cel, jakim jest: udzielanie pomocy i szeroko rozumianego wsparcia osobom chorym i  poszkodowanym w wypadkach, co czynię z dużym zaangażowaniem.  

Raz jeszcze serdecznie dziękuję, przesyłając uśmiech!

Ewa Zalejska