Nie można żyć w strachu, czy nadejdzie jutro... Pomocy!

Jestem mamą, żoną i pacjentką onkologii. Tak bardzo chcę żyć! Ale każdego dnia mam coraz mniej siły... Boję się, że kiedyś nie będę miała jej w ogóle.

Pięć lat temu zdiagnozowano u mnie raka piersi, przeszłam długotrwałe, intensywne i wykańczające leczenie, ale udało się! Pokonałam go! I kiedy zaczęłam odbudowywać swoją kruchą jak szkło nadzieję na życie, wtedy koszmar wrócił. Tym razem choroba była silniejsza, a mój osłabiony organizm - łatwiejszy do zaatakowania.

Rak zaatakował moje kości. Uszkodził moje biodro i kręgosłup. Nie jestem w stanie chodzić, nie jestem w stanie funkcjonować. Choroba wyniszczyła mój organizm, a wciąż sięga po więcej. Możliwe, że abym znów mogła stanąć na własnych nogach, konieczna będzie operacja biodra, ale żebym mogła się jej poddać, muszę przygotować na nią swój organizm. Leczenie i rehabilitacja to moja ostatnia nadzieja... Proszę, pomóż mi!