Nasza mama całe życie była bardzo aktywna – niestety UDAR odebrał jej sprawność❗️POMOCY❗️

Gdybyśmy tylko mogli, wyrwalibyśmy z kalendarza datę 24 lutego 2026 roku. To wtedy wydarzyła się tragedia, która na zawsze zmieniła życie naszej rodziny. Przeważnie mama wstawała jako pierwsza wcześnie rano i robiła śniadanie swojemu wnuczkowi, który szykował się do szkoły, bo bardzo to lubiła. Dlatego zdziwiliśmy się, kiedy zobaczyliśmy, że jeszcze się nie obudziła...

Po wejściu do pokoju okazało się, z mamą nie ma żadnego kontaktu, dlatego niezwłocznie wezwaliśmy karetkę. Kiedy pogotowie przyjechało na miejsce, ratownicy stwierdzili, że to UDAR i mama koniecznie musi jechać do szpitala. Tam lekarze robili, co w ich mocy i na szczęście udało się przetrwać największy kryzys. Ale to było dopiero początek walki.

Mama w szpitalu spędziła 10 dni, a udar odebrał jej sprawność fizyczną. Nie mogła wstawać, poruszać rękami i była w pełni zależna od pomocy innych. Z aktywnej i pełnej energii stała się osobą, która nie jest w stanie wykonać podstawowych czynności...

Dziś mama przebywa w prywatnym ośrodku rehabilitacyjnym, w którym każdego dnia walczy o odzyskanie choć części sprawności. Widzimy, że rehabilitacje i zajęcia z fizjoterapeutami przynoszą efekty, bo mama jest już w stanie samodzielnie się podnieść i przez chwilę siedzieć. Jednak wciąż potrzebuje pomocy w podstawowych czynnościach, dlatego tak ważne jest, aby dalej mogła przebywać w ośrodku.

Niestety, 4 tygodnie pobytu w ośrodku to aż 38 tysięcy złotych... Choć bardzo byśmy chcieli, nie jesteśmy w stanie dłużej samodzielnie pokrywać takich kosztów. I właśnie dlatego – mimo że nigdy nie myśleliśmy, że będziemy musieli to zrobić – dzisiaj prosimy o wsparcie.

Wierzymy, że razem z ludźmi o wielkich sercach uda się zebrać potrzebne środki, a w efekcie zapewnić mamie możliwość dalszej walki o sprawność. Każda wpłata, nawet ta drobna, to ogromna nadzieja. A każde udostępnienie to realna szansa, że jak najwięcej osób dowie się o sytuacji mamy. Jeśli zechcecie nam pomóc, słowa nie opiszą naszej wdzięczności...

Dzieci Genowefy