
Skutki choroby są tragiczne, ale ja nie poddam się w walce o lepsze jutro mojego syna! POMÓŻ!
Fundraiser goal: Turnus rehabilitacyjny
Donate via text
Fundraiser goal: Turnus rehabilitacyjny
Fundraiser description
Grzesiek był zdrowym chłopcem, chodził do szkoły, broił z kolegami, miał swoje zainteresowania. Kiedy miał 13 lat pojawiły się na jego ciele tzw. plamy kawowe. Rozpoczęliśmy diagnostykę myśląc, że to zmiany nowotworowe. Był słaby, zaczął się przewracać, tracił władzę w nogach i skarżył się na ciągłe zmęczenie. Po kilku miesiącach badania potwierdziły okrutną chorobę... Okazało się, że syn cierpi na stwardnienie rozsiane!
Rozpoczęliśmy leczenie Grzesia, które trwa do dziś. Po pierwszym „rzucie” choroby nasze życie wyglądało normalnie. Objawy były znikome, leki działały, a syn żył jak większość jego rówieśników. W styczniu tego roku syn powiedział do mnie: „Mamo, chyba coś się dzieje”. Od tych słów ledwo minęły dwa dni – DWA DNI, by Grzegorz przestał chodzić i mówić. Choroba zaatakowała z całą mocą odbierając mu wolność i beztroskę młodzieńczego wieku.
Grzegorz ma obecnie 22 lata, oo gwałtownym rzucie choroby i powikłaniach po leczeniu (wylewie), stało się coś niesamowitego – dzięki ciężkiej rehabilitacji syn znów zaczął chodzić! To ogromny przełom, który daje nam nadzieję na lepsze jutro, ale walka o jego pełny powrót do sprawności wciąż trwa. Nadal zmaga się ze skutkami choroby...

Nie możemy teraz zaprzepaścić tego, co udało się już wypracować. Obecnie zbieramy środki na specjalistyczny turnus rehabilitacyjny, który jest niezbędny, by utrzymać dotychczasowe efekty i zawalczyć o dalsze postępy. Nasza sytuacja życiowa i finansowa jest bardzo trudna – samodzielnie walczę o przyszłość syna, ale koszt takiego turnusu oraz stałej opieki specjalistów całkowicie przerasta moje możliwości.
Dalsza, intensywna rehabilitacja to dla Grzesia jedyna szansa na odzyskanie samodzielności. Proszę, pomóż mi opłacić ten turnus i kontynuować naszą walkę. Każda wpłata to dla mojego syna to kolejny krok ku normalnemu życiu.
Małgorzata, mama Grzesia