Parkinson zabiera mi dziadka. Wszyscy po kolei tracimy zdrowie!

Mam bardzo schorowanego dziadka. Jego choroba w ostatnim czasie szaleńczo postąpiła. Przede wszystkim jego stan mocno pogarsza się przez Parkinsona, który objawia się zanikiem mięśni i niemożnością chodzenia.

Dziadek w ostatnim miesiącu upadł z fotela. Już nie wychodzi z łóżka rehabilitacyjnego, ponieważ ma stłuczone biodra i odleżyny. Babci bardzo ciężko jest przebierać dziadka, a na pomoc pielęgniarek czy rehabilitantów trzeba czekać miesiącami. Na wszystko są bardzo długie terminy. Pomagamy, jak możemy, ale córka dziadka moja mama niedawno przeszła zawał, a ja jestem w ciąży mnogiej zagrożonej… 

Robię wszystko, co mogę. Mój mąż stara się pomóc w czynnościach fizycznych związanych z opieką nad dziadkiem, ale to wciąż za mało. Potrzeba fachowej pomocy prywatnego rehabilitanta lub pielęgniarki. Niedawno tata, dźwigając dziadka, nadwyrężył kręgosłup, na który leczył się lata temu w szpitalu. Obecnie jest na zastrzykach. Niebawem okaże się, że nie ma kto babci pomoc, bo każdemu wysiada zdrowie. 

Oprócz Parkinsona dziadek ma szereg chorób współistniejących tj. cukrzyca insulinoniezależna, zwyrodnieniowe choroby układu nerwowego, niereumatyczne choroby zastawki mitralnej, niewydolność serca lewokomorowa, miażdżyca tętnic mózgowych, miażdżyca uogólniona i nieokreślona, a także implanty i przeszczepy związane z angioplastyką wieńcową. Dziadek posiada na rzecz tych chorób orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. 

Wszystko bardzo drożeje. Babcia wydaje w aptece każdego miesiąca kilkaset złotych, na same pampersy i inne wkłady, które są niezbędne. Ze środków, które mogłaby przeznaczyć na prywatną pomoc dla dziadka, musi wciąż zakupywać specjalistyczny sprzęt i środki do higieny. Każde „dofinansowanie” jest odrzucane, ponieważ przekracza zarobki dziadków o kilkadziesiąt złotych. Wszystko drożeje, przez co trzeba kupować wszystko po większej cenie, a pensja dziadków stoi. Dziadek powoli przestaje mieć apetyt, krztusi się jedzeniem. Martwię się, co będzie dalej.

Przed nami walka o jego komfort życia i samo życie, drogiej dla nas osoby. Każdy grosz byłby cenny, aby wspomóc finansowo babcię w rehabilitacji nad dziadkiem i codziennej opiece.

Julia, wnuczka Henryka