Miała 8 tygodni, gdy jej maleńkie serce nagle się zatrzymało❗️Konsekwencje są wyjątkowo okrutne i trwają do dziś... Na pomoc Klarze❗️

Klara urodziła się zdrowa. Była promyczkiem, który rozświetlał moją codzienność. Jednak gdy miała 8 tygodni, wydarzyła się potworna tragedia. Nagle, bez ostrzeżenia, jej maleńkie serce przestało bić. Dziesięć minut bez oddechu, dziesięć minut walki o życie… W tamtym  momencie zatrzymało się nie tylko serce mojego dziecka – zatrzymał się cały mój świat. I tak zaczęła się nasza droga przez piekło.

Niedotlenienie mózgu spowodowało ogromne zniszczenia. Klara cierpi na mózgowe porażenie dziecięce, padaczkę lekooporną, zespół Fanconiego, astmę, przewlekłe zapalenie trzustki. W wieku 6 lat jej serce znów się zatrzymało. Jej stan to codzienna walka – o oddech, o brak bólu, o cień poprawy. Klara jest w stanie minimalnej świadomości. Nie porusza się, nie mówi, nie przełyka śliny… Nie potrafi nawet mrugnąć. 

Był czas, gdy napady padaczki potrafiły trwać nawet 4 dni. Bez przerwy. Bez wytchnienia. Bez odpoczynku. Dziś ataki są krótsze, ale wciąż obecne. W 2023 roku przeszła trzy operacje ze względu na ostre zapalenie trzustki, nieszczelność gastrostomii oraz perforację żołądka. Rok później – kolejna operacja z powodu niedrożności jelit. Te zabiegi uratowały jej życie… ale zostawiły blizny, które doprowadzają do skrzywień kręgosłupa. Ciało cierpi coraz bardziej, a oczy córki zdają się bezgłośnie błagać o pomoc.

Klara potrzebuje stałej, specjalistycznej rehabilitacji i sprzętu medycznego, który pomoże jej przetrwać. Jest karmiona przez sondę, oddycha przez rurkę tracheostomijną. Opiekuję się nią nieustannie. Gdyby miłość mogła leczyć…  Klara byłaby najzdrowszym dzieckiem na świecie.

Niestety, rzeczywistość pozostaje okrutna i przyziemna. Nie mam już środków, by zapewnić córce wszystko, czego potrzebuje. Rehabilitacja, opieka i leczenie kosztuje więcej, niż jestem w stanie unieść.

Proszę o pomoc. O nadzieję, której nie wolno mi nigdy stracić. Każda złotówka to dla nas oddech. Każde wsparcie to szansa, by Klarze nie zabrakło tego, co konieczne do przeżycia. Wierzę, że wspólnie możemy podarować jej to, co najważniejsze – godność, troskę i życie bez bólu.

Mama Klary