Mój synek tracił kontakt z rzeczywistością nawet 40 razy dziennie! Pomóż mi zawalczyć o jego zdrowie!

Mój synek biegał po podwórku. Grał w piłkę, gdy nagle zatrzymał się, zupełnie zamrożony, bez kontaktu z rzeczywistością. Od tamtego dnia takich momentów zupełnego zawieszenia było coraz więcej, aż ich liczba sięgała nawet 30–40 dziennie.

Proces diagnozowania był długi, trwał kilka miesięcy. W dodatku wszystko działo się w czasach lockdownu. W końcu jednak otrzymaliśmy wynik: padaczka wyłączeniowa. Do tej pory nie udało się ustalić, co dokładnie ją wywołuje. Dzięki odpowiednim lekom nie ma już widocznych napadów. Zapisy EEG jednak nie są czyste.

To jednak nie koniec problemów, z którymi boryka się mój synek. Objawy opóźnionego rozwoju pojawiały się już wcześniej, ale w związku z leczeniem padaczki trudno było stwierdzić, czy to kwestia przyjmowanych leków, czy spektrum autyzmu.

Ostatecznie sama zdecydowałam, że muszę udać się z synkiem do poradni i uzyskać diagnozę. Dzięki uważnej obserwacji miałam swoje podejrzenia, a specjaliści tylko je potwierdzili – zespół Aspergera i ADHD.

Te diagnozy bardzo rzutują na codzienność Hilarego. Synek ma trudności w utrzymywaniu relacji z rówieśnikami. Potrzebuje więcej czasu na pewne rzeczy. Poczucie, że nie dorównuje koleżankom i kolegom nakłada na niego presję i wprawia w przygnębienie. Chciałabym, aby bardziej w siebie wierzył.

Zawsze staram się mierzyć z tym, z czym się spotykam. Szukam rozwiązania do momentu, aż go nie znajdę. Dlatego staram się zapewniać synkowi jak najwięcej godzin rehabilitacji i terapii. Wizyty są jednak kosztowne. Długo dawałam sobie radę, ale dziś muszę poprosić o pomoc.

Mój synek to pogodny, kochany chłopczyk. Uwielbia układać klocki Lego. Ostatnio też w jego życiu pojawił się braciszek, Szymon, któremu lubi czytać bajeczki. Nie marzę o niczym innym, tylko o tym, by moje dzieci były szczęśliwe. Proszę, pomóżcie mi to marzenie spełnić.

Mama Hilarego