Ja, tata, w bezsilności proszę cię o pomoc dla mojego syna!

Mój synek Igor zmaga się z autyzmem, opóźnieniem rozwoju i lekką niepełnosprawnością umysłową. Potrzebuje całodobowej opieki, trzeba go karmić, ubierać, przewijać, myć… Mimo to sobie radziliśmy. Do czasu.

Odkąd Igor poszedł do przedszkola, coś się zmieniło. Nie chciał tam chodzić, burzył się, pojawiły się nawet zachowania agresywne i autoagresywne. Poszliśmy do poradni, ale w gabinetach lekarskich było tylko gorzej…

Poprawiło się po dobraniu leków, ale każda wizyta to wciąż przeprawa. Jest płacz, jest krzyk i stres, a ja czuję się bezsilny. Chciałbym pomóc mojemu synowi, zabrać od niego strach i cokolwiek go dręczy, ale jedynym na to sposobem są właśnie stałe wizyty i rehabilitacja…

To błędne koło mogłoby trwać, ale jest dla nas szansa w domowych wizytach terapeuty i fizjoterapeuty. Szkopuł w tym, że są one bardzo drogie, a ja, żeby zajmować się synem, musiałem zrezygnować z pracy. Świadczenia niestety nie wystarczą.

Dlatego postanowiłem poprosić Was o pomoc. Każdy gest może oznaczać dla nas dodatkową wizytę czy godzinę terapii, a one znaczą wiele. Wszystko, tak naprawdę. Więc jeśli możesz i zechcesz nas wesprzeć, będę z całego serca wdzięczny!

Przemysław, tata