Tragiczny wypadek odebrał naszej córce sprawność❗️BŁAGAMY, ratuj!

2 maja na zawsze odmienił nasze życie. Dostaliśmy telefon, że nasza córka uległa poważnemu wypadkowi komunikacyjnemu. Że przetransportowano ją w stanie krytycznym do szpitala. Nie mogliśmy uwierzyć w to, co usłyszeliśmy po drugiej stronie słuchawki. To nie mogła być prawda. 

Zły sen jednak się nie kończył. Ilona doznała bardzo ciężkiego uszkodzenia mózgu i niewydolności oddechowej. Miała liczne złamania twarzoczaszki, stłuczone płaty czołowe i pękniętą wątrobę. Od razu została przeprowadzona operacja zabezpieczająca narządy wewnętrzne. 

Od dnia wypadku nie ma z córką żadnego kontaktu, nie jest świadoma tego, co się wydarzyło. Nie reaguje na słowa ani na dotyk. Czasem minimalnie otwiera oczy, ale nie wiemy nawet, czy nas dostrzega. Nie wiemy, czy nas widzi.

Czasem wydaje nam się, że córka odpowie na nasz dotyk, że uściśnie dłoń, lekko się poruszy. Lekarze jednak szybko wyprowadzają nas z błędu. Mówią, że córka jest w tak złym stanie, że to niemożliwe, aby reagowała w jakikolwiek sposób. 

Mam wrażenie, że prawdziwy koszmar dotknął naszą rodzinę. Ja, mama, każdego dnia od pięciu lat mierzę się z ogromnymi problemami zdrowotnymi. Dziś muszę walczyć także o swoją córkę. Codzienność jest teraz jeszcze bardziej przytłaczająca.

Każdego dnia jesteśmy u córki. Czuwamy przy niej z mężem na zmianę. Wierzymy, że w końcu na nas spojrzy i się uśmiechnie. Wierzymy, że jeszcze ściśnie nasze ręce. Lekarze jednak nie dają nam złudnej nadziei. Wciąż podtrzymują, że stan Ilony jest bardzo ciężki. Że rokowania nie wróżą nic dobrego.

Już dziś wiemy, że aby córka odzyskała choć część dawnego życia, już teraz konieczna jest niezwykle intensywna i bardzo długa rehabilitacja. To bardzo ważne, aby zacząć stymulować ją już teraz. Aby w końcu odzyskała świadomość i do nas wróciła. Ilona jest taka młoda. Nasze serca pękają na myśl, że tę młodość spędzi, walcząc każdego dnia o sprawność.

Nasza sytuacja jest tragiczna. Lekarze chcą wypisać córkę do domu, a my nie mamy warunków, żeby ją przyjąć. Mieszkamy na wsi, daleko od cywilizacji. Ilona ma jeszcze siostrę i ośmioletniego brata. Musimy się nim stale opiekować. Nie mamy możliwości zapewnić jej dobrych warunków w domu rodzinnym. Tak bardzo pragniemy, aby trafiła do specjalistów, którzy pomogą jej wrócić do sprawności. 

Koszty rehabilitacji są bardzo duże. Intensywne ćwiczenia to jednak jedyna szansa, aby uratować naszą córkę. Musimy zrobić wszystko, aby znowu była z nami. Sami jednak sobie nie poradzimy. Kwoty są tak ogromne, że znacznie przekraczają nasze finansowe możliwości. Dlatego zwracamy się do Was z prośbą o wsparcie. Jesteście jedyną nadzieją dla naszej córki. Prosimy, pomóżcie! 

Rodzice Ilony