Waking Joanna Turkowska up from coma #WakeUpJoanna

Rok temu, w urodziny Asi, zdecydowaliśmy się podzielić z Wami tragiczną informacją o jej wypadku i poprosić Was o pomoc w radzeniu sobie z jego konsekwencjami. Potem ruszyła lawina miłości, maszyna nabrała rozpędu i nie wiadomo kiedy minęło 12 miesięcy...

Nasza zbiórka się zakończyła, ale my działamy dalej. Wszystkim, którzy nas wsparli — po stokroć — chóralne — DZIĘKUJEMY!!!

SERDECZNIE DZIĘKUJEMY EKIPIE siepomaga.pl! Dzięki ich pomocy i pracy wielu wspaniałych ludzi Asi udało się zrobić duże postępy, a my zawsze mieliśmy skąd czerpać siłę, wiarę i nadzieję w naszych codziennych zmaganiach i tak wielu trudnych chwilach!

Jeśli chcielibyście śledzić dalej naszą historię zapraszamy na https://www.facebook.com/wakeupjoanna/ (opens a new tab)

Trudno uwierzyć, że minęło już prawie 500 dni, od kiedy Asia śpi. W tym czasie wydarzyło się tak wiele. Kiedy ostatni raz dawaliśmy Wam tutaj znać co u nas słychać, zaczynał się nowy rok... Wierzymy, że powoli nasze tegoroczne noworoczne życzenia zaczynają się spełniać! :)

W grudniu, tuż przed świętami Bożego Narodzenia, wyruszyliśmy z Krakowa do Torunia, do ośrodka Fundacji "Światło", gdzie spotkaliśmy świetnych rehabilitantów i wspaniałych ludzi, którzy pod opiekę biorą nie tylko śpiochów, ale też całe ich rodziny. Oczywiście nie mieliśmy nastroju na świętowanie, a tymczasem w ośrodku zastała nas prawdziwa Wigilia, z pięknie nakrytym stołem, szopką i łamaniem się opłatkiem przygotowana przez wspaniale współpracujących i wspierających się wzajemnie opiekunów i pracowników fundacji i ośrodka. Poznaliśmy w Toruniu ludzi, którzy tworzą prawdziwą rodzinę! Asia powolutku robiła postępy. 

W marcu odbył się Nadzwyczajny Koncert Charytatywny w Filharmonii Narodowej w Warszawie — wspaniała inicjatywa Muzyków Orkiestry i pracowników Filharmonii. Byliśmy zaszczyceni, mogąc pomagać w organizacji tak wielkiej imprezy, a zebrane środki pomagają do dziś finansować rehabilitację i leczenie Asi!

W kwietniu dostaliśmy od Pani Psycholog, która pracowała z Asią wiadomość, na którą czekaliśmy od wielu miesięcy — MAMY KONTAKT! Asia mruga dwa razy na tak i trzy razy na nie! Jeszcze nie stale, jeszcze niepewnie, ale coś zaczyna się dziać!

Na początku maja dostaliśmy kolejnego super niusa — jest dla nas miejsce w olsztyńskim Budziku! Choć smutno pożegnać miejsce, które było naszym domem przez 4 miesiące, postanowiliśmy, że zmiana będzie dla Asi świetnym bodźcem. Trafiliśmy pod opiekę kolejnego zespołu opiekunów, lekarzy i rehabilitantów.

Początkowo Asia była trochę wycofana, ale od sierpnia postępy zaczęły być coraz bardziej widoczne. Dziś jest coraz bardziej obecna, reaguje na nasz dotyk i słowa, widzi i słyszy. Wciąż zauważamy nowe zmiany i etapy w poprawie jej stanu, obserwujemy jak sama, po swojemu intensywnie pracuje i jak wracają jej cechy, które tak dobrze znamy. Ostatnio zaskoczyła nas intensywną reakcją na... biżuterię! Góry, rzeki, lasy i biwaki — to są jej klimaty, a więc dres i polarek — jak najbardziej, ale do tego koniecznie oryginalny wisiorek, co najmniej 3 bransolety i dwa pierścienie! Taką Asię znamy! :)

Ubiegłoroczne urodziny Asi spędziliśmy w Krakowie, Asia oddychała jeszcze przez rurkę, sporadycznie, na chwilę otwierała jedno oko.. Tegoroczne — w restauracji z przepięknym widokiem na jezioro Ukiel — Asia uśmiechała się, patrzyła na nas, odbierała prezenty, przysłuchiwała się rozmowom — było super — mnóstwo śmiechu, wzruszeń i dobrych łez! A za rok, w następne urodziny Asi — będzie jeszcze lepiej!

Nasza kochana Asia jeszcze nie zawsze reaguje na nasze pytania, nie zawsze ma ochotę na interakcję, ale pełną parą i z coraz większym optymizmem — IDZIEMY DO PRZODU!

DZIĘKUJEMY!