Nasz synek od samego początku musiał walczyć – prosimy, wesprzyj go!

Kacperek urodził się 12 czerwca 2017 roku, poprzez cesarskie cięcie w 37 tygodniu ze względu na pogarszający się stan płodu. W czasie trwania ciąży u naszego dziecka wykryto zespół Downa, wadę serca oraz podejrzewano jeszcze inne wady wrodzone. Rokowania były różne, przygotowano nas nawet na najgorsze...

Jednak my byliśmy pełni wiary. Po porodzie Kacper przeszedł różne specjalistyczne badania. W czasie pobytu w szpitalu jego stan był bardzo poważny, ale udało się wszystko zwalczyć. Organizm był tak osłabiony, że zalecono podawanie tlenu. W 21. dobie życia Kacperka przeniesiono do kliniki kardiologicznej, a później pojawiły się kolejne komplikacje i rozpoczęła się kolejna batalia o jego życie.

Jednak synek walczył dzielnie i wygrał to starcie. Miał też problemy oddechowe i podejrzewano zapalenie opon mózgowych. Pomimo włączonego leczenia wskaźniki zapalenia organizmu wzrastały. W krótkim czasie okazało się, że spadają parametry życiowe i dlatego podjęto szybką decyzję o operacji.

Zabieg trwał 6 godzin i był bardzo ciężki. Na OIOM-ie pooperacyjnym byliśmy dwa tygodnie, gdzie synek dzielnie walczył i powracał do sił. Przez jakiś czas musiał być karmiony sondą, aby wysiłek był minimalny ze względu na serduszko. Po takim długim pobycie w szpitalu wypisano Kacpra do domu.

Później działaliśmy dalej i rozpoczęliśmy odpłatną rehabilitację. Niestety terapia długo nie trwała z powodu kolejnych komplikacji zdrowotnych. Na szczęście Kacper przetrwał i ten kryzys, ale dziś na stałe przyjmuje leki na serce i tarczycę. Jesteśmy pod opieką różnych specjalistów, takich jak: kardiolog, hematolog, pulmonolog, alergolog, ortopeda, genetyk, neurolog, okulista, audiolog, gastrolog, osteopata czy dietetyk kliniczny. 

Kacperek pierwsze kroki postawił w 4. roku życia. Dzięki rehabilitacji potrafi sam chodzić, ale musi być systematycznie rehabilitowany. Jego mowa jest bardzo ograniczona. Chcąc się z nami skomunikować, posługuje się gestami oraz mimiką. Wymawia pojedyncze słowa, takie jak ,,mama”, ,,tata”, ,,tu'', ,,tam''. Nie potrafi jednak mówić zdaniami ani łączyć wyrazów. To ogromna bariera, którą próbujemy przełamać poprzez codzienną terapię.

Nasza codzienność to intensywna rehabilitacja, fizjoterapia, terapia SI, terapia ręki, spotkania z neurologopedą, pedagogiem i surdologopedą oraz wizyty u specjalistów, które pomagają w codziennym funkcjonowaniu.

Wasze wsparcie, każde udostępnienie, dobre słowo czy nawet najmniejsza wpłata ma dla nas ogromne znaczenie. Dzięki Wam Kacper może dalej walczyć o samodzielność i lepsze życie. Każda darowizna to krok ku sprawniejszej przyszłości naszego synka. Zebrane środki zostaną przeznaczone na jego kosztowną rehabilitację, wizyty u specjalistów, zakup leków, sprzętu do rehabilitacji domowej. Będziemy wdzięczni za każdą formę pomocy!

Dominika i Andrzej, rodzice Kacpra