Powstrzymać chorobę, która zabija nasze dziecko - ostatnia szansa!

Wielu z Was pyta nas, co u Kacpra, co dalej… Jak on się czuje. Najpierw z całego serca chcielibyśmy Wam podziękować za pomoc. Za to, że nasz syn dzięki Wam może walczyć, może żyć… Że wciąż jest z nami.

W grudniu 2017 roku pojechaliśmy do Szwajcarii. Ataki głowy Kacpra były wtedy tak silne, że groziły jego śmiercią… Co chwilę tracił przytomność, upadał. Umierał z bólu. Gdyby zdarzył się udar, to byłby koniec naprawdę…

Klinika Zurychu to jedyna klinika na świecie, która podjęła się leczenia naszego syna… W Polce ratunku dla Kacpra już dawno nie ma. Odmówiono go także w USA, gdzie Kacper miał operację wcześniej… Zurych był naszą jedyną nadzieją, nadzieją, która dostaliśmy dzięki nam.

8 grudnia odbyła się operacja naszego synka. Trwała tak długo… 9 godzin. Najdłuższe godziny w naszym życiu. Najważniejsze jest jednak, że zakończyła się sukcesem, pomogła…! Kacper czuje się zdecydowanie lepiej. Wrócił do szkoły, ma jednak indywidualny tok nauczania… Gdy gorzej się czuje, zostaje w domu .Ból głowy wciąż czasem atakuje, jest jednak słabszy niż przed operacją. Kacper ma jednak problemy ze zmieniającym się ciśnieniem w głowie, które może być niebezpieczne. Cały czas jesteśmy pod opieką szpitala w Zurychu.

8 kwietnia jedziemy tam znów, na angiografię, która da odpowiedź, co dalej… Możliwe, że będzie potrzebna kolejna operacja. Być może znowu będziemy musieli poprosić o pomoc, dla ratowania życia naszego dziecka zrobimy jednak wszystko… Czekamy na wieści ze strachem i drżącym sercem…

Jak mamy podziękować kilkudziesięciu tysiącom osób, którzy zaangażowali się w pomoc dla naszego dziecka? Nie da się każdemu imiennie... ale z tego miejsca, wszystkim razem i każdemu z osobna, pragniemy najserdeczniej w imieniu Kacpra i naszym. Wierzymy, że dobro, które nam podarowaliście, do Was powróci.

"... Aniołem jest ktoś, kogo Bóg przysyła w Twoje życie nieoczekiwanie i niezasłużenie, aby Ci zapalił kilka gwiazd, gdy jest całkiem ciemno..."