Dwóch braci, ta sama choroba - pomóż w walce z niepełnosprawnością!

Moi chłopcy Michał i Kamil urodzili się w 2005 roku. Oboje cierpią na dziecięce porażenie mózgowe. Kamil dodatkowo ma zdiagnozowaną padaczkę. Los okazał się dla nich wyjątkowo okrutny. Chłopcy nie chodzą oraz nie siedzą samodzielnie, wymagają całodobowej opieki. 

Jestem matką samotnie wychowująca troje dzieci. Nie mam możliwości podjęcia pracy zawodowej i utrzymuję się tylko z alimentów oraz świadczeń MOPS. Michał i Kamil rozwijają się inaczej niż inne dzieci. Są objęci rehabilitacją, która nie przynosi zbyt wielkich rezultatów. Potrzebują więcej zajęć rehabilitacyjnych oraz ćwiczeń, by rezultaty były lepsze. Chłopcy mimo to nie poddają się, choć, to dla nich żmudna i ciężka praca. Mimo swej choroby są zawsze uśmiechnięci i bardzo zaangażowani w to, co robią. W ćwiczenia wkładają ogromny trud i zapał. Wierzę, że kiedyś zaczną utrzymywać równowagę, uda się im utrzymać głowę, a także z czasem będą w stanie samodzielnie usiąść. 

Michałek i Kamilek mają również problem z nóżkami, krzyżują je i przez to wykrzywiają się do środka. Z tego powodu co jakiś czas potrzebują nowych ortez, ponieważ wyrastają z tych, które posiadają. W lutym ubiegłego roku przeszli zabieg operacyjny na bioderka. Niestety w przypadku Michała operacja się nie udała i musiała być powtórzona w listopadzie.

Bardzo ważne w rozwoju moich synów są turnusy rehabilitacyjne. To one dają największą szansę na rozwój i zwiększenie sprawności. Koszty ortez, sprzętów rehabilitacyjnych jak i samych rehabilitacji są ogromne. Nie jestem w stanie sama zapewnić synkom wystarczających godzin rehabilitacji i terapii. Dlatego zwracam się do Ciebie o pomoc. Podaruj nam nadzieję na lepsze jutro, daj Michałowi i Kamilowi szansę na jak największą sprawność!

Elżbieta, mama