Boję się o przyszłość synka... Pomóż mi!

Mój ukochany synek jest wrażliwym, mądrym chłopcem, który patrzy na świat inaczej, niż większość z nas. Ma zdiagnozowany autyzm dziecięcy. Największą trudnością w jego życiu jest brak możliwości swobodnego porozumiewania się.

Synuś nie potrafi powiedzieć pełnym zdaniem, czego potrzebuje. Często nie umie dać mi znać, że coś go boli, że się boi albo że chce być przytulony. Kiedy nie jest rozumiany, pojawia się frustracja, łzy i bezradność – zarówno jego, jak i moja...

Pierwsze niepokojące objawy zauważyłam około drugiego roku życia. Brak mowy, brak reakcji na imię, unikanie kontaktu wzrokowego i trudności we wspólnej zabawie wzbudzały niepokój. Po długiej drodze konsultacji i badań zapadła diagnoza – autyzm.

Specjaliści podkreślają, że kluczowa jest intensywna, regularna terapia oraz wprowadzenie komunikacji alternatywnej (AAC), aby Kirylek mógł nauczyć się wyrażać swoje potrzeby i emocje.

Jesteśmy dopiero na początku naszej drogi rehabilitacyjnej, dlatego prognozy specjalistów są jeszcze niejednoznaczne – wszystko zależy od systematycznej terapii i wczesnego wsparcia. Każde zajęcia to krok w stronę większej samodzielności.

Synek ma również trudności z rozumieniem zagrożeń, często nie odczuwa niebezpieczeństwa - mówię o takim, które dziecko w jego wieku już jest w stanie rozpoznać. Oczywiście każda mama trzylatka musi mieć oczy dookoła głowy, ale w przypadku dziecka w spektrum autyzmu czujność musi być nieustanna, a napięcie towarzyszy ze zdwojoną siłą.

Każdy mój dzień to walka o jego rozwój. Jako mama, z pewnością zrobię wszyskto, by nauczyć go komunikacji i zapewnić bezpieczeństwo. W głębi serca marzę tylko o jednym – aby mój synek mógł kiedyś samodzielnie powiedzieć, co czuje i czego potrzebuje.

Zebrane środki zostaną przeznaczone na terapię, rehabilitację oraz specjalistyczny sprzęt wspomagający komunikację. Z całego serca dziękuję za każde wsparcie!

Ruslana, mama Kiryla