Niepełnosprawność nie może odbierać mi szansy na godne życie! Pomożesz mi?

Jestem osobą z niepełnosprawnością ruchową (znaczny stopień) i chciałabym jak każdy z Was móc żyć normalnie i z godnością. Ciężko jednak odnaleźć nadzieję, gdy codzienność rzuca kolejne przeszkody... 

W wyniku ciężkich powikłań zdrowotnych od wielu lat poruszam się na wózku. Od urodzenia choruję na postępujący zanik mięśni. Obecnie jestem całkowicie zależny od pomocy innych osób. Nie jestem w stanie zrobić nic samodzielnie...

Żona przenosi mnie z wózka inwalidzkiego na łóżko podnośnikiem i na odwrót, dba o moją higienę osobistą, karmi i poi mnie, ubiera, pomaga mi w załatwianiu spraw urzędowych, w wyjściu do lekarza itd. Jestem jej bardzo wdzięczny, chociaż chciałbym móc tego oszczędzić... 

Niestety, słaby układ krążenia po jakimś czasie spowodował tworzenie się owrzodzeń kończyn dolnych oraz odleżyn. Rany te są trudno gojące ze względu na cukrzycę typu drugiego, którą zdiagnozowano u mnie w 2012 r. Wszystkie moje schorzenia przyczyniły się do ponoszenia wysokich kosztów przy zakupie niezbędnego sprzętu rehabilitacyjnego i opatrunków.

Przyznaję, że koszty te są dla mnie ogromnym obciążeniem finansowym i nie pozwalają mi normalnie egzystować. Nie da się wybrać między zdrowiem, a chociażby rachunkami, czy jedzeniem...

Znaleźliśmy się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, ponieważ specjalistyczne opatrunki i leki miesięcznie kosztują około 1700 zł, a są niezbędne do w miarę normalnego funkcjonowania.

Pracowałem w kilku firmach, zawsze jako rzetelnie wykonujący swoje zadania pracownik. Pracowałem jako doradca Internetowy, HR Specialist. Niestety, w czasie redukcji etatów osoby niepełnosprawne są pierwszą linią frontu. Tak też było w moim przypadku... 

Szukam pracy, pracy zdalnej ze względu na niepełnosprawność, ale niestety w obecnych czasach nie jest to łatwe również dla zdrowej osoby. Nie mogę czekać, aż zabraknie nam środków na najpotrzebniejsze sprawy... 

Z góry serdecznie dziękuję za wsparcie i zrozumienie. Sami nie poradzimy sobie z naszą codziennością. Chociaż choroba nie wybiera, to chciałbym nadal móc się jej sprzeciwiać i starać się lepiej żyć...

Wierzę, że po drugiej stronie są osoby o dobrych sercach. 

Krzysztof