Bez rehabilitacji szansa na poprawę NIE ISTNIEJE! Pomóż zwalczyć skutki ostrego zawału serca!

28 marca 2023 roku to dzień, który chciałabym wymazać z mojego życia. Po powrocie z pracy Krzyś poczuł się bardzo źle. Nie zdążył wziąć leków, skulił się i tak został. Jak dowiedzieliśmy się w szpitalu, właśnie przechodził ostry podwsierdziowy zawał serca.

Karetka przyjechała szybko. Sytuacja była tragiczna. Medycy podjęli dwanaście prób wznowienia akcji serca za pomocą defibrylacji. To były najgorsze sekundy w moim życiu. Cały czas mam przed oczami obraz mojego kochanego Krzysia leżącego na podłodze i ratujących go ludzi…

Wreszcie się udało! Niestety, w wyniku niedotlenienia doszło do poważnego uszkodzenia mózgu niedokrwienno-niedotleniowego i śpiączki. Krzyś leżał na OIOM-ie pięćdziesiąt dni. Lekarze przekazywali nam praktycznie same złe informacje. Nie dawano mu żadnych szans…

Postanowiliśmy jednak walczyć i szukać pomocy w postaci rehabilitacji. Od 16 maja 2023 roku Krzyś przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, gdzie był objęty rocznym programem wybudzania. Dofinansowanie z NFZ obejmuje jedynie dwanaście miesięcy, więc nasz czas refundacji się skończył.

Byłam i wciąż jestem bardzo zadowolona z opieki wspaniałych ludzi o ogromnym sercu, czuwających nad moim Krzysiem. Z tego też powodu bardzo zależało mi na dokończeniu rehabilitacji prywatnie. Udało mi się pokryć kilka miesięcy, jednak oszczędności szybko się kończą.

Mąż jest teraz w stanie minimalnej świadomości. Patrzy na nas swoimi niebieskimi oczami i płacze. Mamy wrażenie, że chce nam coś powiedzieć. Choć karmiony jest przez PEG-a, zaczął jeść łyżeczką. Karmimy go z córką tym, co najbardziej lubi, by pobudzić jego kubki smakowe. 

U Krzysia występuje znaczne napięcie mięśniowe we wszystkich stawach kończyn i w dolnej części tułowia (spastyczność). Jego stan uległ lekkiej poprawie, ale przed nim jeszcze naprawdę długa droga. Dalsza rehabilitacja jest konieczna, jenak wymaga nakładów finansowych.

Mój mąż jest człowiekiem o dobrym sercu, gotowym nieść pomoc wszystkim potrzebującym. Zawsze stawiał na pierwszym miejscu wiarę, rodzinę i pracę. Dziś chciałabym, żeby odzyskał sprawność i zawalczył o swoje zdrowie. Jeśli chcecie pomóc mi w tym zadaniu, będę Wam niezwykle wdzięczna. Liczy się każdy gest!

Żona Agata i córka Paulina