Pomóż mi żyć tak, jak każdy innych chłopiec!

Kiedy Kuba przyszedł na świat, moje szczęście było nie do opisania. Zdrowy synek! Czy może być coś piękniejszego? Niestety, już w przedszkolu zaczęły się pojawiać niepokojące objawy. Diagnoza zespół Aspergera była dla mnie ciosem, tym bardziej że z czasem doszła padaczka lekooporna, zespół tików, zaburzenia konwersyjne. Syn uczy się w domu, tak naprawdę nie ma kontaktu z rówieśnikami, nie wie, co to znaczy zabawa, spotkania z kolegami. By móc cieszyć się życiem, wrócić kiedyś do szkoły konieczna jest rehabilitacja. Wszystkie potrzeby Kuby staram się zaspokoić najlepiej, jak umiem, ale czasem jest to naprawdę trudne. Stąd moja prośba o pomoc. Proszę, rehabilitacja to jego jedyna szansa!