Otwórz swoje serce na los Luizy

Przez dziewięć miesięcy czekaliśmy na Luizę, nasze drugie dziecko. Kilka godzin po narodzinach córki, zmieniło się całe nasze dotychczasowe życie. Dwa miesiące spędziłam na patologii noworodka, nie miałam czasu się załamać, musiałam się otrząsnąć i szybko działać… Przez ten trudny czas nawet nie płakałam, musiałam walczyć każdego dnia i każdej nocy o życie mojej córki. Wizyty u lekarzy, rehabilitacja i ciągłe odwiedziny w szpitalach to była nasza codzienność, a nieprzespane noce były dodatkowym utrudnieniem. W dziesiątym miesiącu życia, pojawiły pierwsze incydenty padaczkowe, okazało się, że moja dzielna dziewczynka ma epilepsję.

Pamiętam, jak Luiza pierwszy raz przewróciła się na boczek – dla rodziców zdrowych dzieci to przecież normalne, mi z oczu płynęły łzy szczęścia. Pierwszy uśmiech córeczki zobaczyłam, kiedy skończyła dwa latka. Kiedy Luiza skończyła 16 miesięcy, zachorowała moja córeczka Ola – zdiagnozowano złośliwy nowotwór nadnercza. Wiedziałam, że szybko nie usłyszę słów lekarzy, którzy tak często mi powtarzali, że powinnam się cieszyć z tego, że w domu mam zdrową córkę. Teraz miałam dwoje chorych dzieci! Razem z Olą wygrałyśmy. Córeczka pokonała trudną walkę. Dziś Ola ma sześć lat, chodzi do zerówki, uczy się jeździć na rowerze i najważniejsze… Jest zdrowa! Mama dziecka chorego czy niepełnosprawnego jest cichym bohaterem każdego dnia... Jednak nikt nie odznaczy jej orderem za trudne zmagania. Każda mama zdrowej pociechy, z radością czeka na pierwszy kroczek. U mojej Luizy pierwszy kroczek to cud, który – jeśli się zdarzy – będzie przypieczętowany ogromną pracą, bólem i cierpieniem nas obojga. Wiem, że mogą to być tylko nikłe marzenia, ale nie poddamy się i będziemy dalej walczyły. Tylko matka dziecka niepełnosprawnego wie jak to jest mieć dziecko niepełnosprawne i ile wiąże się z tym problemów, bólu, strachu, nieprzespanych nocy, łez i… Samotności.

Luiza urodziła się w 39 tygodniu ciąży, po urodzeniu dziewczynka uzyskała 10  punktów w skali Apgar. Niestety, w drugim tygodniu życia, Luiza miała już pierwszą poważną operację laparotomii z powodu skrętu jelit. Po operacji lekarze stwierdzili wadę przewodu pokarmowego, polegającą na zwężeniu dwunastnicy oraz pasmo Ladda. W trakcie dodatkowych badań wykryto zespół wad wrodzonych, wadę serca oraz padaczkę. W wyniku niedotlenienia mózgu i wady genetycznej dziewczynka nie rozwija się prawidłowo. Na chwilę obecną, Luizka nie chodzi, nie mówi. Dzięki rehabilitacji dziewczynka zaczyna siedzieć i jeść. W tej chwili Luiza najbardziej potrzebuje rehabilitacji. Koszty jej leczenie są bardzo duże, dlatego proszę o wsparcie!