RAK – to brzmiało jak wyrok śmierci❗️W Polsce zaproponowali mi już jedynie hospicjum... Ja jednak tak bardzo chcę żyć❗️ Proszę, RATUJ❗️

Wszystko zaczęło się w zeszłym roku. Obrzęki wokół szyi, szum w płucach, trudności z przełykaniem… W pewnym momencie było tak źle, że zaczynałem krztusić się nie tylko jedzeniem, ale zwyczajną wodą. Nie wiedziałem, co się dzieje!

W wakacje zapadła diagnoza: rak migdałka podniebnego z przerzutami do węzłów chłonnych. W ustach lekarzy to brzmiało jak wyrok śmierci, od którego nie ma odwołania.

Szok, niedowierzanie, żałoba… Potem przyszła jednak niezgoda na wyrok i ogromna wola walki. Przecież wciąż tu jestem! Tak bardzo chcę pokonać raka i żyć!

W październiku przeszedłem operację, później przyszła pora na 33 naświetlania i 7 cykli chemii. W grudniu nie byłem już w stanie normalnie jeść, jedynie zblendowane posiłki. Leczenie miało zabijać raka, ale wraz z nim zabijało też mnie. Schudłem 20 kilogramów i ponad 3 tygodnie spędziłem w szpitalu w stanie krytycznym.

Wygrałem tę walkę. Wyszedłem ze szpitala, przybrałem na wadze. Wierzyłem, że udało mi się pokonać tego potwora raz na zawsze! Niestety, niedługo później przyszła wznowa. 

Sytuacja jest bardzo trudna. Od 1,5 miesiąca jestem żywiony PEG-iem. Radioterapia doprowadziła do tak silnego szczękościsku, że lekarze musieli założyć rurkę tracheostomijną, bo w razie zagrożenia życia nie mogliby mnie nawet reanimować. 

Dalsze leczenie w Polsce? Zaproponowano mi już jedynie hospicjum, w którym obecnie przebywam. A ja przecież mam swoje marzenia, plany na przyszłość i ogromną wolę walki. Chcę odzyskać dawne życie i wrócić do pracy! Dlatego szukam ratunku wszędzie, gdzie się da – w Polsce i za granicą.

Niestety, koszty związane z leczeniem, rehabilitacją oraz opieką specjalistów są zawrotne. Dlatego proszę Wam o wsparcie Wierzę, że diagnoza raka to nie jest wyrok, od którego nie można się odwołać! Wierzę, że z Waszą pomocą wygram tę najważniejszą walkę: o życie. 

Łukasz