Mama na polu bitwy o życie! Ratujemy Magdalenę!

Jest duże prawdopodobieństwo, że masz to czego nie mam ja – zdrowie. Od maja 2019 roku choruję na raka, szpiczaka plazmocytowego. Są za mną dwa przeszczepy w tym dwanaście miesięcy spokoju, gdy myślałam, że choroba odeszła. Wróciła bardzo szybko i dalej niszczy moje ciało, zdrowie i życie.

Zaczęło się od skrajnego zmęczenia. Nie mogłam wstawać z łóżka, oblewały mnie zimne poty, pojawiały się silne bóle w klatce piersiowej, omdlenia…  Lekarze stosowali wiele schematów chemioterapii, niestety żadna nie działa, a ilość komórek nowotworowych niebezpiecznie rośnie. Moja choroba jest oporna na dostępną, refundowaną chemię. Jedyną opcją i nadzieją jest leczenie dedykowanym preparatem, który celuje bezpośrednio w komórki szpiczaka, nie niszcząc przy tym zdrowych komórek. Profesor zapowiedział przynajmniej trzy cykle leczenia z zastrzeżeniem, że liczba może wzrosnąć. Wszystko zależy od wyników. Kwota jednego podania wyniesie ponad 100 000 zł. Muszą być trzy…

Mówi się, że pieniądze szczęścia nie dają… Dają życie. To znacznie więcej. Nie mając pieniędzy, stracę to co najpiękniejsze i najcenniejsze. Mam mało czasu, bo poziom komórek nowotworowych rośnie w zastraszającym tempie. W domu czekają na mnie mąż, sześcioletni synek i prawie nastoletnia córka. Bardzo chcę do nich wrócić, być z nimi, cieszyć się rodziną, którą stworzyłam z mężem. W oczekiwaniu na ten lek muszę przyjmować starą chemię, by powstrzymać postęp choroby. Wierzę, że mój organizm wytrzyma…

Wiele bym dała za to, żeby dalej czytać dzieciom książki, towarzyszyć córce w pierwszych zakochaniach, pójść na plażę, śmiać się, gdy mąż kibicuje ulubionej drużynie i cieszyć się, gdy po długim dniu dzieciaki w końcu zasną, a ja będę mogła spokojnie obejrzeć ulubiony serial. Doceniamy te drobnostki, gdy je tracimy. Proszę, pomóż mi je z powrotem odzyskać. 

Zdaje sobie sprawę, że oddaję swój apel tysiącom ludzi, których nie znam, a którzy mogą przyczynić się do mojego istnienia. To szaleństwo, ale dzięki temu szaleństwu będę żyć.

Magda