Wypadek, który Maja cudem przeżyła – walka trwa!

Kochani,

Od zakończenia zbiórki minęły trzy lata. Dzięki Waszemu wsparciu, komórkom macierzystym, a także intensywnej rehabilitacji Majunia czuje, odróżnia czy coś jest zimne czy ciepłe, słodkie czy gorzkie, sygnalizuje potrzebę przytulenia, przeciąga się, wydaje dźwięki, dzięki którym wiemy, czy chce pić, jest zmęczona, zdenerwowana czy po prostu nas woła, rozpoznaje bliskie osoby i obce, uśmiecha się, mlaska, robi miny. Jest silniejsza: ciało utrzymuje w osi, trzyma główkę coraz dłużej, siedzi przez chwilkę jeśli ma oparcie plecków. ROZUMIE, co do niej mówimy i proste polecenia np. Maju gdzie jest mama, przekręć główkę tam, gdzie jest mama. Dzięki temu właśnie wiemy, że rozumie co do niej mówimy. Przed nami jeszcze długa droga, ale wiemy, że WARTO. Dziękujemy wszystkim za każdy grosz, za udostępnianie zbiórki i nieustające wsparcie. Nasza MAJA WALECZNA każdego dnia udowadnia, że NADZIEJA UMIERA OSTATNIA.

Dziękujemy,

Lilianna i Paweł