By autyzm nie zawłaszczył życia Mai! Pomóżmy!

Świadomość, że moje ukochane dziecko musi każdego dnia zmagać się z ciężarem diagnozy, jest potworna. Nigdy nie sądziłam, że nasza codzienność zmieni się w ciągłą walkę, ale nie mieliśmy wyboru. Teraz robię, wszystko co mojej mocy, aby Maja miała szansę na jak najlepszy rozwój i dalsze postępy. 

U Mai zdiagnozowano autyzm dziecięcy. Pamiętam pierwsze objawy u córeczki. Maja nie rozwijała się w tempie swoich rówieśników, miała trudności w nawiązywaniu kontaktu wzrokowego oraz budowaniu relacji z innymi osobami. Nie potrafiła gestykulować, aby wskazywać, co ma na myśli. Czuła się źle, gdy tylko pojawiało się coś nowego w jej codzienności. Była zaniepokojona przy kontakcie z nowymi osobami, czy przedmiotami. Nie chciała jeść nowych produktów, gdy starałam się, aby jej dieta była coraz bardziej urozmaicona. Jej mowa była znacznie opóźniona. 

Wkrótce później pojawiła się ta straszliwa diagnoza. Dziś Maja ma już 3 latka. Zmaga się z nieprawidłową intonacją i prozodią, co powoduje, że jej mowa jest niezrozumiała, a to z kolei wywołuje nieprzychylne reakcje otoczenia, trudności komunikacyjne, frustrację córki i wpływa negatywnie na jej poczucie własnej wartości i bezpieczeństwa. Maja ma kolosalną wybiórczość pokarmową. Jest to jeden z objawów autyzmu, często spotykany u dzieci w spektrum. Towarzyszą jej również zaburzenia immunologiczne, gastrologiczne i alergiczne.

Jako dziecko z autyzmem Maja ma szeroko pojęte problemy z komunikacją ze społeczeństwem, z odnajdywaniem się w grupie, przez co spotyka się z brakiem tolerancji, nie rozumie schematów i zasad przyjętych w społeczeństwie, ma problemy z rozpoznawaniem i wyrażaniem własnych emocji, ale też z rozpoznawaniem emocji rówieśników czy opiekunów i adekwatną na nie reakcją. Dzięki terapii psychologicznej córka uczy się małymi krokami funkcjonować w społeczeństwie. 

Maja inaczej odbiera bodźce ze świata zewnętrznego. Nagły dźwięk, zbyt jasne bądź zbyt ciemne pomieszczenia napawają ją lękiem. To, co nam się wydaje neutralne, bądź przyjemne w dotyku, dla niej jest szorstkie i przerażające. Właśnie dlatego Maja wymaga regularnej terapii integracji sensorycznej, by móc jak najlepiej funkcjonować każdego dnia. 

Z uwagi na autyzm córka ma również zaburzenia w sferze motoryki czy napięcia mięśniowego, przez które jej rozwój ruchowy jest cofnięty. Maja nie zna własnego schematu ciała, co powoduje, że czuje się niepewnie w wielu sytuacjach, nie potrafi sprawnie poruszać się na schodach czy placu zabaw, uczestniczyć w zabawie ruchowej z rówieśnikami. Maja ma także niedorozwiniętą motorykę małą, czyli umiejętności manualne. Nie potrafi zdjąć i założyć skarpetek, butów, chwytać sprawnie przedmiotów, rysować. 

Wszystkie terapie i rehabilitacja pochłaniają ogromne sumy pieniędzy. Nie jestem w stanie zapewnić córce niezbędnych zajęć z własnych środków, dlatego zwracam się do Was z ogromną prośbą o wsparcie! Wierzę, że dzięki Wam Majeczka będzie miała szansę zawalczyć o swoje lepsze jutro! 

Dagmara, mama