By wyjście z domu nie było już tylko marzeniem!

Marcelek bardzo chciałby być wśród rówieśników, korzystać z beztroskiego dzieciństwa pełną piersią i cieszyć się każdym dniem - tak po prostu. Dla niego i naszej rodziny los przygotował inny scenariusz… Taki, który nigdy nie przyszedłby nam do głowy!

Całą ciążę wiedziałam, że pod sercem noszę mojego ukochanego synka, który już w pierwszych minutach swojego życia rozpocznie nierówną walkę o funkcjonowanie. Ja czując każdy jego ruch, nie miałam wątpliwości, że zrobię wszystko, by pomóc mu nieść ciężar jego niepełnosprawności i nigdy go nie zostawię.  

Gdy przyszedł na świat, widziałam tylko jego rączki i buźkę. Nie mogłam go przytulić, ani pocałować. Prawie od razu trafił na salę operacyjną, gdzie lekarze toczyli pojedynek o jego sprawną przyszłość. I tak jest do dziś.

Rokowania były fatalne. Urodził się z rozszczepem kręgosłupa, wodogłowiem i przepukliną oponowo - rdzeniową. Tak wiele nieszczęść musiało spotkać mojego kochanego synka, a Marcel mimo to przechytrzył los. Jest sprawniejszy, niż zapowiadali lekarze, potrafi sam siadać, zjeść posiłek, umyć zęby. Cieszymy się z każdej małej rzeczy. Dodatkowo Marcelek intelektualnie funkcjonuje bez zarzutu, jest ciekawy świata. W przyszłości chciałby zostać lekarzem, by pomagać innym. To jego ogromne marzenie. Czy się spełni? Ciężko to sobie wyobrazić, gdyż w głowie mam myśl, że całe życie będzie przykuty do wózka inwalidzkiego. 

Tak bardzo chcę, by był szczęśliwy. Dlatego o jego lepszą przyszłość będę walczyła do utraty tchu! I chociaż pogodziłam się z chorobą synka, to nigdy nie zaakceptuję tego, że cierpi. Problemy nie opuszczają nas na krok. Każdy dzień to nowe wyzwania. Krótki spacer to dla nas nie lada wyczyn, a o codziennym wyjściu do szkoły możemy niemal zapomnieć. Marcelek porusza się na wózku inwalidzkim, jednak aby marzyć o w miarę aktywnym życiu, potrzebujemy schodołazu. Bezpiecznego i bardzo drogiego sprzętu... Pomóż nam, proszę!

Marta, mama