Chcemy tylko, by znów się do nas uśmiechnął... POMOCY❗️

Nasza walka zaczęła się, kiedy mój kochany tata Marian 11 października 2022 roku doznał wylewu krwotocznego do pnia mózgu. Z osoby zdrowej, aktywnej zawodowo i energicznej stał się zależny od osób trzecich i profesjonalnej opieki medycznej…

Tata zawsze był dla nas ogromnym wsparciem. Mimo że miał na głowie firmę i obowiązki, zawsze znajdował czas dla nas, a potem dla swoich wnuków. Uwielbiał życie samo w sobie, sport, zwłaszcza piłkę nożną, wycieczki… Dla niego wszystko wokół było atrakcją i szansą, by spróbować czegoś nowego!

Tym bardziej uderzyła w nas ta tragedia. Po wylewie tata ma niedowład czterokończynowy, niedowład twarzy oraz języka, oddycha przez tracheostomię, a żywiony jest przez PEG. Ale to nie koniec… Zdiagnozowano u niego nadciśnienie tętnicze i ujawniono guzek płuca. Jego stan wciąż jest bardzo ciężki. 

Po ustabilizowaniu funkcji życiowych i hospitalizacji bezpośrednio po wylewie lekarze powiedzieli, że szanse na przeżycie są nikłe, ale przekierowano nas do Polskiego Ośrodka Rehabilitacji Funkcjonalnej w Krakowie, gdzie tata przebywał do 25 lutego 2023 roku i przechodził intensywną rehabilitację. Dzięki niej jego ciało się wzmocniło i byliśmy pełni nadziei, że mimo ciężkiego stanu, jest szansa, by tata wyzdrowiał.

Niestety, po przebytym zapaleniu płuc wystąpił regres postępów. Ośrodek zalecił zakończenie turnusu rehabilitacyjnego i zalecił skierowanie do zakładu opiekuńczo-leczniczego. Obecnie tata przebywa w Centrum Rehabilitacji i Opieki Medycznej w Budach Głogowskich, gdzie podejmowane są kolejne próby rehabilitacji, by przywrócić podstawowe funkcje motoryczne i percepcyjne. Stan zdrowia taty bardzo się waha. Bywają momenty, w których reaguje i nawet się uśmiecha, a zaraz potem może zasnąć i wtedy przez kilka dni nie ma z nim żadnego kontaktu...

Lekarze nie są w stanie ocenić, co przyniesie przyszłość. Odsetek pacjentów, którzy po wylewie, tak jak tata, zachowują świadomość, jest bardzo niski. Dalej potrzebna jest rehabilitacja, ale wycena pobytu w ośrodku waha się w granicach 25 000 złotych! A to nie koniec wydatków. Wciąż przytłaczają nas koszty leków i środków pielęgnacji, które przekraczają minimum 5 000 złotych!

Całą rodziną nieustannie walczymy o to, by tata do nas wrócił. Na pokrycie kosztów mama przeznaczyła nawet wszystkie oszczędności życia… Te jednak się kończą. Wciąż szukamy sposobów, ale musimy prosić o pomoc! Wierzę, że okazane dobro pomoże nam odzyskać ukochanego męża, tatę i dziadka. Liczy się każdy gest, za który już teraz dziękujemy z całego serca!

Rodzina